เมื่อได้ยินสิ่งที่เฟิงหยูเองพูด จางหยวนก็ยิ้มอย่างมีความสุขฮ่องเต้ยิ้มจนตาหยี ในความคิดของเขา เขาคิดซ้ำ ๆ ว่าลูกสะใภ้ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน ลูกสะใภ้คนนี้ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ !ไม่นานหลังจากนั้นฮองเฮาก็มาถึงพร้อมกับพระสนมของฮ่องเต้ตรงไปยังห้องโถงชั้นในของห้องโถงสวรรค์ เมื่อพวกเขายังคงอยู่ไกล พระสนมฮัวของฮ่องเต้ซึ่งขี้โวยวายมากที่สุดก็เริ่มกรีดร้อง “กลุ่มคนร้ายจากเฉียนโจวคนนั้น ข้าจะถลกหนังพวกมันทั้งเป็น ! ” จากนั้นนางก็รีบไปข้างหน้า และคุกเข่าข้างเตียงของฮ่องเต้ “ฝ่าบาท ทรงเป็นอย่างไรบ้างเพคะ สนมผู้นี้วิตกกังวลว่าฝ่าบาทจะสิ้นพราชนม์เพคะ”ฮองเฮาได้แต่ให้นางกำนัลดึงพระสนมฮัวกลับมา จากนั้นนางก็พูดว่า “ฝ่าบาทแค่ทรงตกพระทัย ทำไมเจ้าต้องพูดจาเช่นนั้น” จากนั้นนางก็หันไปถามเฟิงหยูเอง “ฝ่าบาททรงเป็นอย่างไรบ้าง ? ”เฟิงหยูเองคำนับทุกคนแล้วพูดกับฮองเฮา “เฉียนโจวโจมตีโดยฉับพลันเสด็จพ่อกำลังชื่นชมมีดเหล็กอยู่เจ้าค่ะ จากความดีใจเปลี่ยนเป็นตกใจกะทันหัน ร่างกายของเสด็จพ่อทนไม่ได้ อาการป่วยนี้… ค่อนข้างหนักเพคะ”เมื่อได้ยินนางพูดเช่นนี้ฮองเฮาก็เริ่มเป็นกังวลและเดินไปข้างหน้าเพื่อดูพระอาการอย่างรวดเร็ว แต่ฮ่องเต้ก็หลับตาไม่สนใจทุกคน พระสนมทุกคนเดินไปข้างหน้าเพื่อพูด แต่พวกเขาไม่ได้ยินคำตอบแม้แต่คนเดียวพระสนมฮัวเริ่มซับน้ำตาและเริ่มร้องไห้ทำให้พระสนมคนอื่นๆ เริ่มร้องไห้ตาม ห้องโถงด้านในเต็มไปด้วยความโศกเศร้
