่ใช่คนที่รู้จักบุญคุณ ถ้ามีคนกล่าวว่าเขาเกลียดเฟิงหยูเองมาก่อนนับตั้งแต่เฟิงหยูเองทำให้องค์ชายสามได้รับบาดเจ็บสาหัส เฟิงจินหยวนก็รู้สึกเกลียดชังบุตรสาวคนนี้อย่างเดียวเท่านั้นเหมือนในช่วงเวลานี้เป็นที่ชัดเจนว่าตระกูลเฟิงรอดพ้นจากวิกฤตนี้ได้ด้วยบุญคุณของเฟิงหยูเอง แต่หลังจากที่เขาลุกขึ้นเขายังคงจ้องมองที่เฟิงหยูเองในห้องโถงชั้นใน เขาไม่ได้พูดความแค้นเต็มเปี่ยมในแววตาของเขาหลังจากที่เขาจ้องมองจนพอใจ เขาก็เตรียมกลับไปยังกลุ่มขุนนางเพื่อดูการทำงานขั้นตอนต่อไปใครจะรู้ว่าแววตาของเขาจะถูกสังเกตโดยเฟิงหยูเอง “ทำไมท่านพ่อมองข้าแบบนั้น ท่านพ่อมีข้อขัดข้องใด ๆ กับการจัดการขององค์ชายหรือ ? ”เมื่อนางพูดสิ่งนี้ ทหารองครักษ์ในพระราชวังยังคงทำงานต่อไป แม้แต่แม่ทัพปิงน่านก็ไปจับคนจากเฉียนโจวคำพูดของเฟิงหยูเองทำให้เกิดความขุ่นเคืองในหมู่ขุนนาง แน่นอนความขุ่นเคืองนี้เกิดขึ้นที่เฟิงจินหยวน พวกเขารู้สึกว่าเฟิงจินหยวนไร้ยางอายมากเกินไป องค์ชายเก้าได้พบข้ออ้างที่จะเว้นโทษประหารตระกูลเฟิงเพื่อที่จะไว้หน้าขององค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน ไม่เป็นไรถ้าเขาไม่ขอบคุณ แต่ทำไมเขายังคงจ้องมองนาง ? เขาป่วยหรือไม่มีคนพูดตรง ๆ และพูดเสียงดัง “ท่านเสนาบดีเฟิงรู้สึกว่าตระกูลเฟิงไม่ควรได้รับการยกเว้นโทษหรือไม่ ? ในฐานะครอบครัวขององค์หญิงใหญ่ของเฉียนโจว เจ้าควรถูกขังในคุกที่ภูเขา ! ”เฟิงจินหยวนโกรธมาก “เหลวไหล ! ” จากนั้นเขาก็พู
