กังวลเกี่ยวกับสวรรค์และโลก แต่ทำไมคเจ้าต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่บุตรชายของคนอื่นนั่ง ? ”คำพูดเหล่านี้ทำให้เชื้อพระวงศ์ของเฉียนโจวพูดไม่ออกและหน้าแดง มีคนไปเรียกซิงไห่เซิงแล้ว บุคคลนั้นไม่มีหน้าพูดต่อดังนั้นเขาไม่กล้าพูดอะไรสักคำเดียวซวนเทียนหมิงหันไปมองขุนนางในอีกด้านหนึ่ง และกล่าวอย่างมีความสุขมากว่า “ขาขององค์ชายผู้นี้ได้รับการรักษาโดยองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน ทำไมเจ้าไม่พูดอะไรเลย ? ”จากนั้นขุนนางคุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว และพูดว่า “กระหม่อมแสดงความยินดีกับองค์ชายหยูที่ประสบความสำเร็จในการรักษาขาพะยะค่ะ ! ”จากนั้นเขาก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “เอาล่ะ ลุกขึ้นได้”จากนั้นเขาก็มองฮ่องเต้ และพูดเสียงดัง “ลูกทำให้เสด็จพ่อฮ่องเต้ทรงกังวล”“ไม่เป็นห่วง ไม่กังวล ! ” ฮ่องเต้โบกมือของเขาซ้ำ ๆ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพียงคำพูดที่สุภาพ แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าใบหน้าขององค์ชายเก้าแก่ดูแปลกไปนิดหน่อยจางหยวนแหย่เขาและพูดอย่างเบา ๆ “ขาขององค์ชายได้รับบาดเจ็บถึงเพียงนั้น จะไม่กังวัลได้อย่างไร”โอ้ ! เขาพยักหน้า และเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว “เมื่อก่อนข้าเป็นห่วงมาก แต่ไม่ใช่ว่าชายาของเจ้าเป็นหมอเทวดาหรอกหรือ ! ครั้งที่แล้วนางรับรองกับเราว่าขาของเจ้าจะหายเป็นปกติ เรายังทำการพนันกับขันทีหยวน เราบอกว่าเจ้าจะหายดีภายในปีนี้ เขายืนยันว่าจะเป็นปีหน้า เขาได้สูญเงินไป100 เหรียญเงินแก่เราแล้ว ลองคิดดูสิ พ่อมีศรัทธามากที่สุด
