ูตผี องค์ชายเก้านั้นมืดมนและชั่วร้ายยิ่ง และเป็นยิ่งกว่าภูตผี ตอนแรกเขาคิดว่าจะลงมือกับเหยาซื่อ ผลลัพธ์ก็คือบ่าวรับใช้สองคนที่จัดการได้ยากกว่าภูตผี บัดซบ เขาขโมยไก่ไม่ได้แถมยังเสียข้าวสารอีกกำมือ ทำไมเขาจึงโชคร้ายเช่นนี้เหยาซื่อเห็นว่าใบหน้าของเขาดูไม่ดี และถามด้วยความอยากรู้ “เจ้ารู้สึกไม่สบายหรือ ? ”คนแคระไม่พูด เขาไม่มีความอดทนที่จะแสร้งทำเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ เขาคิดอยู่เสมอว่าถ้าเขาลักพาตัวเหยาซื่อแล้ว เฟิงหยูเองจะส่งมอบวิธีการหลอมเหล็กให้หรือไม่ ? หากยังไม่พอเขาก็แค่ฆ่าเหยาซื่อ แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับวิธีการหลอมเหล็กเขาก็ต้องรังเกียจนาง องค์หญิงของเฉียนโจวถูกนางรังแกการใช้ชีวิตของผู้หญิงคนนี้เพื่อแลกกับการบาดเจ็บที่ร่างกายของรุ่ยเจียนั้นไม่ใช่เรื่องเลวร้ายความเย็นชาที่ปะทุออกมาจากดวงตาของคนแคระ กำกำปั้นแน่น เขาเริ่มที่จะเคลื่อนไหวแบบมีจุดประสงค์ บางทีเขาอาจไม่ใช่คู่มือสำหรับหวงซวนและวังซวน เมื่อมาถึงการต่อสู้ปกติและแน่นอนเขาไม่สามารถจัดการซวนเทียนหมิงหรือเฟิงหยูเองได้ แต่เมื่อพูดถึงการโจมตีแล้วหลบหนี ไม่มีใครเปรียบเทียบได้กับเขา เขาวางแผนเสร็จแล้ว แม้ว่าจะมีบ่าวรับใช้ขนาบข้างทั้งสองด้านของเขา แต่เขาก็ยังสามารถโจมตีเหยาซื่อโดยพวกเขาไม่ทันรู้ตัว หากไม่มีอะไรผิดพลาด เหยาซื่อควรจะพบกับจุดจบที่เลวร้าย หลังจากประสบความสำเร็จเขาสามารถหลบหนีได้ทันที แม้ว่าบ่าวรับใช้สองคนเสียชีวิตจากความเหนื่
