งบิดาของเขาและไม่ควรทำอะไรแบบนี้ ตอนนี้เขาอยู่ในนี้ เขาไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อเขากลับไปเขาจะถูกตำหนิอย่างแน่นอน และถูกหัวเราะเยาะรถม้าสองคันเดินทางอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็มาถึงประตูเมืองหลวงในตอนเย็นรถม้าของซวนเทียนหมิงอยู่ด้านหน้า และรถม้าของเหยาซื่ออยู่ด้านหลัง พวกเขาได้ยินเสียงกระหึ่มมาจากด้านนอกประตูเมือง เนื่องจากมีเสียงดังมาจากปราชาชน เป่ยจื่อผู้ซึ่งกำลังขับรถขึ้นยกผ้าม่านเบา ๆ และพูดกับคนที่อยู่ข้างใน “ข้าไม่รู้ว่าพวกเขากำลังมองหาอะไร แต่พวกเขากำลังค้นรถม้าที่เข้า-ออกจากเมืองหลวงอย่างระมัดระวัง”เฟิงหยูเองเดินไปที่ด้านข้างของรถและมองออกไป เป็นทหารนอกประตูที่เดินไปมา เห็นได้ชัดว่าทหารคนนี้เป็นคนที่มีปัญหา ขณะที่เขาชี้หอกไปที่เป่ยจื่อและพูดเสียงดังว่า “หยุดรถ ! ทุกคนออกมาข้างนอกให้หมด ! ”เป่ยจื่อหัวเราะทันที “เด็กน้อยคนนี้ มาจากไหน ? ”บุคคลนั้นได้ยินสิ่งนี้และกระทืบเท้า “ยาม ! มีกลุ่มคนร้ายอยู่ที่นี่ ล้อมพวกเขาไว้ เร็ว ! ”ทหารคนอื่นได้ยินว่ามีคนร้ายและมารวมตัวกันอย่างรวดเร็วพวกเขาแต่ละคนชี้หอกไปที่รถม้าพร้อมกับมองดูใบหน้าของพวกเขาเฟิงหยูเองตบไหล่ของเป่ยจื่อบอกให้เขาหยุดพูดตอนนี้จากนั้นนางจึงริเริ่มที่จะถามว่า “เจ้ามองหาอะไรถึงต้องปิดกั้นทางเข้าเมือง ? ”“หืมม ! ” ทหารพูดอย่างเยือกเย็น “พระนัดดาของราชวงศ์เฉียนโจวถูกลักพาตัว และคำสั่งมาจากเบื้องบนว่ารถม้าทุกคันที่เข้าหรือออกจากเมื
