ในตอนเที่ยงของวันต่อมา คนที่เมาค้างบางคนตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียง “เด็กหญิงแอปเปิ้ล” นางเพิ่งได้ยินคนเดินไปมาพูดพึมพำ: หน้าแดงเล็ก ๆ ที่ทำให้ใจฉันอบอุ่น …เฟิงหยูเองได้สติขึ้นมาและลุกขึ้นนั่งตัวตรงนางไม่ควรกลับมาเกิดใหม่ใช่มั้ยนางกลัวเล็กน้อย นางสามารถยอมรับยุคนี้ด้วยความยากลำบาก และท้ายที่สุดก็สามารถผสมผสานกันได้เป็นอย่างดี นางยังพบคู่ชีวิตของนางตลอดชีวิต ในการส่งนางกลับมาในเวลานี้ สวรรค์ต้องเล่นตลกกับนาง !“คุณหนูตื่นแล้วหรือเจ้าคะ ! ” มันเป็นเสียงของวังซวนนางหันไปมอง นางเห็นวังซวนถือน้ำ 1 ถ้วยขณะร้องเพลงความทรงจำเกี่ยวกับงานเลี้ยงจากเมื่อคืนที่ผ่านมาก็พุ่งเข้าใส่หัวนางดวงตาที่สดใส ในที่สุดนางก็หลับตาลงอีกครั้ง เมื่อคืนนี้นางทำอะไรกันแน่ การร้องเพลงทางทหารนั้นใช้ได้ แต่นางก็เป็นผู้นำทั้งกองทัพในการเต้น ! โอ้ สวรรค์ นางไม่มีหน้าที่จะพบเจอผู้คน“คุณหนู” วังซวนนั่งข้างเตียงของนาง “เช้าแล้วเจ้าค่ะคุณหนูลุกขึ้นเถิดเจ้าค่ะ ข้าให้คนเตรียมโจ๊กไว้แล้ว คุณหนูดื่มน้ำนี้เพื่อล้างท้องก่อนเจ้าค่ะ”นางชี้ไปที่หวงซวน “เจ้าหยุดร้องเพลงได้หรือไม่ การร้องเพลงทำให้…ท้องของข้าเจ็บปวด”หวงซวนรู้สึกงุนงง “คุณหนู มันไพเราะดีทีเดียว แม้ว่าคำพูดจะค่อนข้างเรียบง่าย และข้าก็อายเกินกว่าที่จะร้องเพลง แต่การฮัมเพลงก็ดีนะเจ้าค่ะ”มุมปากของนางกระตุกเล็กน้อย ในเวลานี้ทหารที่เรียกจากข้างนอกกระโจม “องค์หญิงแห่งมณฑลตื่นหรือ
