่ด้านข้างของหน้าผาตะโกนขอความช่วยเหลือ ท่านฮูหยินได้ยินและบอกให้รถม้าหยุด ตอนนี้นางได้รับความช่วยเหลือจากรถม้าโดยฉิงหลาน”เมื่อได้ยินว่าเหยาซื่อลงจากรถม้า วังซวนไม่สามารถนั่งนิ่ง ๆได้ นางออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกันซวนเทียนหมิงเตือนนางว่า “สังเกตรอบ ๆ ระวังการซุ่มโจมตี” จากนั้นนางก็หันหลังกลับ และพูดกับเฟิงหยูเอง “มันน่าสนใจ องค์ชายผู้นี้กลับตามเส้นทางนี้นับครั้งไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดสถานการณ์แบบนี้”เฟิงหยูเองลุกขึ้นและนั่งเพื่อดู ในขณะที่มองนางกล่าวว่า “นี่เป็นถนนที่เป็นทางการ แม้ว่ามันจะผ่านหน้าผานั่นเป็นเพียงระยะทางสั้น ๆ มีคนผูกเด็กไว้และแขวนเขาลงจากต้นไม้ตามถนนสายนี้ มันค่อนข้างแปลก”ในขณะที่พวกเขาพูดกัน เหยาซื่อก็เดินไปที่หน้าผาด้วยการสนับสนุนของฉิงหลาน วังซวนรีบไปข้างหน้าและหยุดพวกเขา เหยาซื่อไม่ได้พูดต่อ อย่างไรก็ตามนางบอกวังซวน “เจ้าต้องช่วยเขา ! ”เฟิงหยูเองทำอะไรไม่ถูก เหยาซื่อแสดงความเห็นใจอีกครั้งวังซวนเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง และเห็นว่าเด็กกำลังห้อยหัวลงมา เลือดลงมาที่ใบหน้าของเขาทำให้มันเปลี่ยนเป็นสีแดงสด นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่ดีเล็กน้อยอย่างไรก็ตามนางยังจำคำแนะนำของซวนเทียนหมิงได้ดังนั้นนางจึงถามอย่างระมัดระวัง “เจ้าเป็นบุตรของใคร ?ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ ? ”ดวงตาของเด็กแดงก่ำจากการร้องไห้ “คนเลวผลักท่านแม่และท่านพ่อของข้าตกหน้าผา และขโมยสร้อยคอทองคำจากค
