ามืดมนและเต็มไปด้วยความคิดไม่ดีมันเป็นศัตรูที่ปรากฏตัวเสมอเมื่อข้าเตรียมพร้อมน้อยที่สุดเมื่อใดก็ตามที่ข้ามองโลกในแง่ดีเกินไป มันก็ง่ายเกินไปที่คนอื่นจะเอาเปรียบข้า”บานซูจะมีอะไรพูดอีก อันที่จริงแล้วมีความบังเอิญมากมายในโลกนี้ได้อย่างไร ? ตลอดหลายปีที่ผ่านมาสำนักศึกษาหยุนหลู่ไม่เคยถูกไฟไหม้มาก่อน ครัวจะติดไฟได้อย่างไรเมื่อเฟิงจื่อหรูไปที่นั่น ? เขาส่ายหน้าอย่างไร้ประโยชน์ “ไม่มีโอกาสเตรียมอะไรเลย เพื่อให้สามารถทำสิ่งนี้ดูเหมือนว่าสำนักศึกษาหยุนหลู่ไม่ปลอดภัยจริง ๆ เมื่อคนร้ายคลุกคลีกับสถาบัน ข้าจะส่งข่าวไปยังผู้คุ้มกันลับที่อยู่ที่นั่นทันทีเพื่อเฝ้าระวังเป็นพิเศษ”เฟิงหยูเองพยักหน้าและไม่ได้พูดเกี่ยวกับเรื่องที่เสี่ยวโจวอีกต่อไป เพียงพูดว่า “เจ้าทำงานหนักเกินไปแล้ว”บานซูสะดุ้งตื่นและโบกมืออย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะลุกขึ้น “ข้าเป็นผู้คุ้มกันลับของคุณหนู ตราบใดที่คุณหนูไม่ไล่ข้าออกไปนั่นเป็นสิ่งที่ข้าต้องทำขอรับ” หลังจากที่เขาพูดจบเขาก็หายตัวไปอย่างรวดเร็วเฟิงหยูเองรู้สึกเหมือนนางดื่มมากเกินไป มิเช่นนั้นนางคงไม่ได้เห็นร่องรอยแห่งความคิดถึงบนใบหน้าของผู้คุ้มกันลับที่ควรจะไร้อารมณ์ซวนเทียนหมิงเข็นรถเข็นของเขากลับไปที่ด้านข้างของนางในพริบตา นางไม่ต้องการที่จะคิดเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในขณะที่นางปรับใจของนางไปงานเลี้ยง ยืมพลังจากแอลกอฮอล์ นางพูดกับซวนเทียนหมิง “ข้าจะร้องเพลงให้เจ้าฟัง ! ”ความประหล
