้องทหารเริ่มดื่มอีกรอบและหลายคนรวมตัวกันรอบ ๆ เฟิงหยูเองหันไปชนจอกนาง แม้ว่าซวนเทียนหมิงเตือนพวกเขาว่า“เจ้าต้องไม่ทำให้ชายารักของข้าเมา” ผู้ที่เมาแล้วฟังเขาแล้วพวกเขาดื่มจอกต่อจอก ! เฟิงหยูเองยังได้รับจอกใหม่หลังดื่มเมื่อนางดื่มต่อ นางก็ดื่มมากจริง ๆ นางดึงแขนเสื้อของซวนเทียนหมิงและพูดด้วยรอยยิ้ม “เพลงที่ข้าเพิ่งร้องเรียกว่า“เหนียนูเจียว” และมันเผยให้เห็นหญิงสาวที่ซับซ้อนของข้ามันพิสูจน์ได้ว่าข้ารู้วิธีการเล่นพิณและร้องเพลงด้วย แต่นั่นไม่เพียงเหมาะสำหรับข้าที่จะร้องเพลง มันเหมาะกับผู้ชายด้วย”ซวนเทียนหมิงยิ้มเยาะและมีความรู้สึกไม่ดี “มันคืออะไร ?เจ้าต้องการให้ผู้ชายร้องเพลงด้วยหรือ?”“ทำไมจะไม่ล่ะ ? เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าไม่รู้ว่ามีคนร้องเพลงเมื่อต่อสู้ ? หรือพวกเขาจะเรียกว่าเพลงทหาร พวกมันเป็นเพลงที่ปลุกใจ ! ”คำพูดของนางทำให้ซวนเทียนหมิงรู้สึกสนใจเล็กน้อย ทหารที่ได้ยินก็พากันสนใจเช่นกัน ซวนเทียนหมิงถามนางว่า “เจ้ารู้จักเพลงแบบนั้นได้อย่างไร ? ”“ข้ารู้จัก ! ” เฟิงหยูเองกระโดดขึ้นจากพื้นดิน “แต่ข้าก็ไม่จำเป็นต้องสอน ข้าจะร้องเพลงเพื่อให้ทุกคนได้ยิน และทุกคนสามารถเรียนรู้ด้วยกัน ! ”นางหันกลับมาและคลำไปรอบ ๆ แขนเสื้อก่อนจะดึงวอล์คแมนออกมา จากนั้นนางก็ดึงเครื่องเสียงออกมาและเสียบเข้าไมโครโฟน ซวนเทียนหมิงไม่เข้าใจกลไกที่นางกด แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเพลงดังมากมาจากสิ่งแปลกประหลาดที่เ