องด้วยสายตาที่อ้อนวอน แต่นางแบมือบอกว่า“หมดแล้ว” นางไม่สามารถดึงออกมาได้มากในครั้งเดียว มันจะสะดุดตาเกินไปทหารดูเศร้า แต่ความตื่นเต้นของพวกเขาก็เริ่มขึ้นแล้ว ผู้คนที่ดื่มเบียร์มารวมตัวกันรอบ ๆ และเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับอุณหภูมิและรสชาติของเบียร์พร้อมกับความรู้สึกของการดื่มในขณะที่กินเนื้อย่างซวนเทียนหมิงไม่สามารถทนได้ เขาทำตามเฟิงหยูเองทันทีแต่เมื่อเขาเปิดมันขึ้นช่องเปิดก็หันเข้าหาเขา และเขาก็เขย่ามันออกมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เฟิงหยูเองจงใจมองว่ามันเป็นเรื่องตลกและไม่พูดเตือนเขา เป็นผลให้เมื่อซวนเทียนหมิงเปิดกระป๋องที่เขาเขย่า ความดันที่ถูกสร้างขึ้นถูกปล่อยออกมาพร้อมกันด้วยเสียง “ฟู่” ในขณะที่เบียร์กระเด็นเข้าที่ใบหน้าของเขา“ฮ่าๆๆ ! ” นางทรุดตัวลงด้วยเสียงหัวเราะ เมื่อชี้ไปที่ร่างที่น่าสงสารของเขา ท้องของนางก็เริ่มเจ็บจากการหัวเราะเฟิงหยูเองหัวเราะและทหารหัวเราะกับนาง ไม่มีใครมองว่าซวนเทียนหมิงเป็นแม่ทัพในปัจจุบัน และไม่มีใครมองว่าเขาเป็นองค์ชายของอาณาจักร ด้วยความรู้สึกไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ ยิ่งใหญ่หรือต่ำต้อย พวกเขาหัวเราะ มันเป็นบรรยากาศที่สนุกสนานซวนเทียนหมิงเต็มไปด้วยความโกรธ แม้แต่เฟิงหยูเองก็ไม่รอดเพราะใบหน้าของนางโดนเบียร์ด้วย แม้กระนั้นเสียงหัวเราะก็ยิ่งดังกว่าบรรยากาศแบบนี้สามารถที่จะแพร่กระจายไปยังช่างตีเหล็กและศิษย์ของพวกเขาที่มาทำงาน ทุกคนในต้าชุนรู้เกี่ยวกับองค์ชายเก้
