ูดอย่างใจกว้าง “ถ้าเจ้าต้องการขอบคุณจริง ๆ เมื่อโรคตาของมารดาของเจ้าหายดี เชิญข้าไปที่บ้านเพื่อกินและดื่มก็เพียงพอแล้ว ! ”น้ำตาไหลลงไปบนใบหน้าของทหาร ในขณะที่เขาไม่รู้ว่าควรพูดอะไร เขาพยักหน้าได้เท่านั้น ทหารคนหนึ่งได้ยินเสียงการสนทนาของพวกเขาและตบหลังด้วยรอยยิ้ม “เจ้าโชคดีจริง ๆด้วยฝีมือการรักษาขององค์หญิงแห่งมณฑล โรคตาที่มารดาของเจ้าเป็นจะได้รับการรักษาอย่างแน่นอน เจ้าจะได้เลิกกังวลเสียที”ทหารถูกลากออกไปอีกด้านหนึ่งเพื่อดื่มสุรา เฟิงหยูเองดึงเบียร์ออกจากแขนของนางมากขึ้นในขณะที่ไม่มีใครสนใจคราวนี้นางดึงกระป๋องออกมา 2 กระป๋อง นางวาง 1กระป๋องตรงหน้านาง และอีก 1 กระป๋องอยู่บนพื้นตรงหน้านาง จากนั้นนางก็เงยหน้าขึ้นแล้วเรียกออกมาอย่างเงียบ ๆ“ออกมา ! ”
