ตามวังซวนมีความละเอียดอ่อนกว่าด้วยคำพูดของนาง เนื่องจากนางได้เข้าใจสิ่งสำคัญที่เฟิงหยูเองกล่าว“คุณหนูบอกว่าเสื้อผ้าเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเป็นพิเศษ ใครออกแบบให้เจ้าค่ะ หรือคุณหนูออกแบบเอง ? ”เฟิงหยูเองพยักหน้า “ถูกต้องแล้ว ข้าออกแบบเอง” นางตอบ บางครั้งมันก็ไม่ดีที่จะมีบ่าวรับใช้ที่ฉลาดเกินไปโชคดีที่วังซวนไม่ได้ถามต่อไป หลังจากที่ทั้งสองเสร็จสิ้นการดูแลช่วยนางแล้ว พวกนางเตรียมที่จะออกจากกระโจม เมื่อเปิดม่านพวกเขาเห็นซวนเทียนหมิงนั่งอยู่บนรถเข็นมุ่งหน้าไปทางพวกเขา บ่าวรับใช้สองคนรีบแยกย้ายไปทันทีและอนุญาตให้เฟิงหยูเองออกไปทันทีเสื้อผ้าของเฟิงหยูเองทำให้ตาของซวนเทียนหมิงเป็นประกาย ตลอด 3 เดือนที่ผ่านมาเขาเห็นผู้หญิงคนนี้สวมเสื้อผ้าแปลก ๆ ทุกประเภท แต่เขาไม่เคยเห็นชุดนี้มาก่อนจะพูดอะไรดี แม้ว่าสีจะไม่เหมาะกับเด็กผู้หญิง แต่ก็มีภาพลักษณ์ที่ดูดีเมื่อสวมใส่ แต่เสื้อผ้าไม่ใช่จุดดึงดูด จุดดึงดูดหลักคือรองเท้า วัสดุอะไร หนังหรือ ? หนังกลายเป็นมันวาวและแข็งหรือไม่ ?เขาเอื้อมมือไปหาหญิงสาวข้างหน้าเขา “ชายารัก”เฟิงหยูเองวิ่งไปพร้อมกับรอยยิ้มและวางมือเล็ก ๆ ของนางลงในฝ่ามือของเขา “จะมีงานฉลองที่ยิ่งใหญ่ ท่านแม่ทัพ เจ้าควรให้รางวัลกับข้าด้วย ข้าได้ทำคุณงามความดีด้วยการทำเหล็ก ! ”ซวนเทียนหมิงหัวเราะ “เจ้าต้องการอะไร ? ”นางเงยหน้าขึ้นและคิดอยู่นาน อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถคิดในสิ่งที่นางต้องการซวน
