งเขามากกว่าปัญหาของผู้หญิงคนนี้ เขาถอนหายใจอย่างขมขื่นและกล่าวเสริมว่า “เมื่อข้าลืมตาของข้า เจ้าก็นั่งทับข้าแล้ว”เฟิงหยูเองติดตามอย่างระมัดระวัง “เจ้าเพียงแค่บอกว่าข้าปรากฏตัวออกมาจากอากาศบาง ๆ หรือ ? ”เขากำกำปั้น “พูดเกินจริง! มันเป็นการพูดเกินจริง เจ้าเข้าใจหรือไม่ ? เจ้าไม่ใช่พระเจ้า ดังนั้นเจ้าจะปรากฏตัวออกมาจากอากาศได้อย่างไร ? เจ้ากำลังฝันหรือ ? ”นางถอนหายใจด้วยความโล่งอก ใบหน้าของนางดูผ่อนคลายมากขึ้น นางยิ้มแล้วนั่งลงบนเตียงและอธิบายให้เขาฟัง “ไม่มีกลางวันตอนกลางคืนภายในถ้ำ มันมืดเสมอ ดังนั้นข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าอยู่ที่นี่ เอาล่ะมันเป็นความผิดของข้า ลุกขึ้นเร็วข้าหิวแล้ว”จงใจเปลี่ยนเรื่องไปเป็นเรื่องกลางวันและกลางคืน เฟิงหยูเองจุดเทียนแล้วดึงเขาออกจากเตียงอย่างแรง จากนั้นนางก็ช่วยเขาใส่เสื้อผ้า ถุงเท้าและรองเท้าอย่างระมัดระวังจากนั้นนางก็เดินไปที่มุมห้องแล้วนำอ่างล้างมือมาให้เขา“สามีรัก ข้าจะช่วยเจ้าล้างหน้า”ที่ด้านข้างของอ่าง ซวนเทียนหมิงเห็นว่าเฟิงหยูเองวางสบู่ยาสีฟัน และผ้าเช็ดตัวนุ่ม ๆ เขายิ้มเยาะ เขาอดทนอยู่สองสามครั้ง แต่ในที่สุดเขาก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “องค์ชายผู้นี้จำได้ว่าอ่างในห้องนี้ไม่มีน้ำ”
