เป็นช่วงเวลาที่พวกเขารอคอย เขาใช้เวลาสั้น ๆ นี้เพื่ออธิบายวิธีการใช้นาฬิกาของเฟิงหยูเองนาฬิกาแขวนอยู่บนผนังเรียบร้อยแล้ว และทุกคนก็เงยหน้าขึ้นมอง ซวนเทียนหมิงอดทนอธิบายวิธีการอ่านอย่างอดทนจากนั้นเขาก็บอกพวกเขาว่าพวกเขาจะต้องจับตาดูเวลาเริ่มต้นจาก 2 นาที พวกเขาต้องเตรียมที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ได้ทุกเวลาทุกคนกลั้นหายใจโดยจ้องมองนาฬิกา จากนั้นก็ดูเวลา เขาดันมือขึ้นจากพื้นและยกตัวขึ้น จากนั้นลงจอดบนรถเข็นจากนั้นเขาก็ขยับรถเข็นไปที่มุมหนึ่งของถ้ำและโบกมือให้เฟิงหยูเอง “มานี่สิ”นางยอมแพ้และเดินไป ก่อนที่เขาจะถาม นางเริ่มที่จะกล่าวว่า “ข้านอนไม่หลับจริง ๆ ข้าอาบน้ำและกินโจ๊ก ร่างกายของข้าหายดีแล้ว”“ถ้าเจ้าเป็นแบบนี้ข้าจะสบายใจได้อย่างไร” ซวนเทียนหมิงมองดูเด็กผู้หญิง นางผอมมาก ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาดูเหมือนว่านางจะเป็นคนที่น่ากลัว และนั่นก็ทำให้เขาทุกข์ใจ“เจ้าไม่อนุญาตให้ข้ารู้สึกสบายใจ”เฟิงหยูเองรู้สึกว่าเขาเป็นกังวลมาก “ดูสิ ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ไปพักผ่อนมาบ้างแล้ว แล้วเจ้าล่ะ ? ในช่วงเวลาดังกล่าวเจ้าไม่สามารถพักผ่อนได้”ซวนเทียนหมิงมองมาที่นาง และนางจ้องไปที่ดวงตาของเขาเมื่อไม่มีคำอื่นเขาก็ขยับรถเข็น และกลับไปที่กลุ่มคนเฟิงหยูเองไม่เข้าใจ ความหมายของสิ่งนี้คืออะไร ? สรุปการอภิปรายเป็นเช่นนี้ ?หลังจากรอมานานซวนเทียนหมิงไม่ได้พูดอะไรเลย หลังจากเวลาผ่านไปแล้วเขาก็พูดกับช่างตีเหล็กเป็นจำนวนมากว่า
