ถ้ำซูเทียนมีขนาดใหญ่มาก เฟิงหยูเองเข็นรถเข็นของซวนเทียนหมิงไปแล้วอย่างน้อย 1 ชั่วยาม แต่นางยังเดินทางได้ไม่ถึงระยะทางหนึ่งในสามของถ้ำซูเทียนมีทางลาดจำนวนมากตามผนังของภูเขา และทางทั้งหมดนำไปสู่ถ้ำที่แตกต่างกัน นางเริ่มหมดแรงและนั่งลงบนบันไดซวนเทียนหมิงหัวเราะเยาะนาง “ข้าสงสัยว่าใครเป็นผู้ให้คำมั่นว่าจะเดินเล่นรอบ ๆ ถ้ำซูเทียน เพียงไม่นานเจ้าก็หมดแรงแล้วหรือ”นางยอมรับอย่างตรงไปตรงมา “ใครจะคิดว่าสถานที่แห่งนี้จะใหญ่มาก ! ” ในขณะที่พูดอย่างนี้นางเช็ดเหงื่อ “มันเป็นวันฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ และนี่เป็นภูเขาที่มืดและหนาว แต่ข้ามีเหงื่อออก หากสถานที่แห่งนี้สามารถอยู่ต่อไปได้จนถึงรุ่นต่อๆ ไปก็อาจกลายเป็นมรดกโลกได้”“อะไรนะ ? ” เขาไม่เข้าใจ เขาไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้พูดเฟิงหยูเองอธิบายอย่างรวดเร็ว “ข้าบอกว่าสถานที่แห่งนี้งดงามมากและสามารถดึงดูดความสนใจจากคนทั้งโลกได้”โดยที่ไม่มีความตั้งใจที่จะอ้อยอิ่งในหัวข้อนี้ เฟิงหยูเองเอื้อมมือออกไปดึงชายเสื้อคลุมของซวนเทียหมิง “มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการหลอมเหล็กที่ข้าอยากให้เจ้าช่วยคิด”“ว่ามา” เขาพูดอย่างจริงจัง“มันเกี่ยวข้องกับเรื่องของการปกป้องความลับ แม้ว่าเราจะมีสายงานผลิตและข้าเฝ้าดูทุกส่วนด้วยตัวเอง แต่ข้าไม่ใช่ช่างมืออาชีพ มีหลายสิ่งที่ข้าไม่เข้าใจ นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าต้องมีช่างฝีมืออยู่เคียงข้างข้า กล่าวคือวิธีการหลอมเหล็กยังคงต้องส่งมอ
