านางจะเสียเปรียบหรือ ? ”เป่ยจื่อเข้าใจธรรมชาติด้วยเหตุผลนี้ เขายังไม่คิดว่าเฟิงหยูเองจะแพ้ เขาแค่รู้สึกว่าสถานการณ์นี้ดูยากไปหน่อยแต่ชายทั้งสามไม่ได้คิดแบบนี้ พวกเขาจ้องตรงกริชที่อยู่ในมือของเฟิงหยูเอง ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสุขราวกับว่าพวกเขาเป็นเหยี่ยวที่พบลูกไก่ ด้วยเสียงตะโกนดัง พวกเขาพุ่งเข้าใส่กริชเหล็กเฟิงหยูเองต่อสู้ในหนึ่งต่อสาม อย่างไรก็ตามนางดูเหมือนจะไม่เสียเปรียบ เมื่ออาวุธของพวกเขามาถึง นางยืดร่างของนางออกมา เอนตัวเล็กน้อยแล้วเอนกายรักษาความแข็งแรงของนางไว้ จากนั้นนางจึงนำกริชของนางไปข้างหน้าเพื่อปิดกั้นกระบี่ทั้งสองในทันทีที่อาวุธทั้งสามชิ้นของพวกเขากระทบกริชเหล็ก เสียง“เคร้ง” ที่คมชัดพร้อมกับประกายไฟ เฟิงหยูเองถือกริชด้วยมือทั้งสอง และใช้ความแข็งแกร่งของนางเพื่อป้องกันการโจมตีจากคนสามคน ทันใดนั้นความพยายามของนาง นางเผยความเยือกเย็นออกมาเสียงดังมาจากกริชเหล็กอีกครั้ง พวกเขาดูอย่างถี่ถ้วน และเห็นว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยต่อกริชเหล็ก มันยังคงเป็นประกายเหมือนเดิม ไม่มีร่องรอยใดๆ ถูกทิ้งไว้บนกริชแต่เมื่อพวกเขาดูอาวุธในมือของพวกเขา มันมีรอยบิ่นเล็ก ๆปรากฏอยู่ทั้งสามคนตกใจมากโดยเฉพาะเฉียนหลี่ กระบี่นี้ทำขึ้นเป็นพิเศษ ครั้งหนึ่งเขาเคยแข่งขันกับทหารจากซงซุย แม้ว่าจะเป็นการแข่งขันกันเอง และฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ต่อสู้อย่างเต็มกำลัง แต่ก็ถือได้ว่าเป็นการต่อสู้กับอาวุธที่ท
