้างดี เขาเชื่อว่าคงมีความหมายเช่นเดียวกับคำว่ายอดเยี่ยม ดังนั้นเขาพยักหน้า “ใช่ ! มันดีมาก ! ”เฟิงหยูเองเริ่มยิ้มอย่างมีความสุขจากนั้นก็วิ่งกลับไปอยู่ข้างซวนเทียนหมิง วางกริชเหล็กไว้ในมือของเขา “ดูสิ มันไม่ได้รับความเสียหายเลย”ซวนเทียนหมิงหยิบกริชขึ้นมาและมองอย่างระมัดระวังแน่นอนว่าไม่มีรอยบิ่นแม้แต่น้อยเขายกกริชขึ้นสูงและตะโกนไปที่ทหาร 30,000 นาย “ใช้อาวุธแบบนี้ เราจะพิชิตดินแดนทุกที พวกเจ้าต้องการหรือไม่”ทหาร 30,000 นายคุกเข่าด้วยความพร้อมเพรียงและตะโกนดัง ๆ “เราจะขอติดตามท่านแม่ทัพจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ! เราจะติดตามองค์หญิงแห่งมณฑลจนกว่าชีวิตจะหาไม่พะยะค่ะ”รอยยิ้มของเฟิงหยูเองนั้นยิ่งกว้างขวางยิ่งขึ้น และซวนเทียนหมิงก็เริ่มยิ้ม นี่คือการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จากการแสดงออกที่เข้มงวดของเขา ในขณะที่เขาพูดด้วยรอยยิ้ม“พวกเจ้ากลุ่มคนเหลือขอ ! พวกเจ้าถูกไล่ออก ! ”ทหารจะยอมจากไปได้อย่างไร ? พวกเขาทั้งหมดยังคงอยู่ในสถานที่นี้และเริ่มพูดคุยกับฉากตรงหน้า เฉียนหลี่และอีก 2คนเดินไปข้างหน้า เฮกานและซีเฟิงเป็นรองแม่ทัพของกองทัพเจตจำนงค์แหงสวรรค์ และพวกเขาถูกคัดเลือกโดยเฟิงหยูเอง ความรู้สึกที่ทั้งสองรู้สึกกับเฟิงหยูเองนั้นผิดปกติมาก ในความเป็นจริงพวกเขารู้สึกดีกับเฟิงหยูเองมากกว่าซวนเทียนหมิง เฮกานเป็นคนแรกที่กล่าวว่า “องค์หญิงแห่งมณฑล กลุ่มนักแม่นธนูนั้น สามารถทำตามที่องค์หญิงแห่งมณฑลสอนได้ 8 ส่วนแ