ูเองถอนหายใจเบาๆ “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้า ถ้าข้าโทษคนอื่นสำหรับทุกสิ่ง ข้าจะไม่มองว่าทุกคนเป็นสัตว์ร้ายในอนาคตหรือ และหลีกเลี่ยงพวกเขาราวกับพวกเขาเป็นโรคระบาดหรอกหรือ ? ”ขณะที่นางพูด อันชิก็ตามพวกเขาออกไปจากคฤหาสน์ เฟิงหยูเองแนะนำนางว่า “ถ้าคังอี้ทำให้เจ้าเดือดร้อนในคฤหาสน์เฟิง พี่น้องเฉิงจะช่วยเจ้าได้ หากมีสิ่งใดที่น่าเป็นห่วงเกิดขึ้นให้มาหาฉิงหยู นางจะติดต่อข้า”อันชิไม่คิดว่าเฟิงหยูเองจะเชื่อใจพวกนางมากนัก ชั่วครู่หนึ่งนางรู้สึกประทับใจเป็นอย่างยิ่งอย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองยิ้มแล้วพูดกับพวกเขาว่า “กลับไปเถอะ ข้ายังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องเตรียม จำไว้ว่ามันดีพอถ้าเจ้าสามารถใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ทุกสิ่งทุกอย่างสามารถรอจนกว่าข้าจะกลับมาถึงสนทนากัน”การกล่าวคำอำลากับอันชิและเฟิงเซียงหรู เฟิงหยูเองนำหวงซวนกลับไปที่คฤหาสน์องค์หญิงแห่งมณฑล ในขณะที่เดินนางพูดกับหวงซวน “แจ้งยามเฝ้าประตู ก่อนคืนนี้ถ้าคนจากคฤหาสน์เฟิงจะมาเยี่ยม บอกให้พวกเขาอนุญาตให้พวกเขาเข้ามา พวกเจ้าควรเตรียมตัวด้วย สิ่งแรกในวันพรุ่งนี้เราจะมุ่งหน้าไปยังค่ายทหารทันที ! ”
