าจฆ่าคนทั้งเมืองในทันที ด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ความสามารถในการใช้ชีวิตก็ดีขึ้นเช่นกัน ใครจะรู้ว่านี่เป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ? ” เมื่อเห็นว่านางงุนงงเล็กน้อย ซวนเทียนหมิงจับแก้มของนาง แต่ไม่ได้ลงน้ำหนักในการบีบเลยเฟิงหยูเองยิ้มอย่างขมขื่น “ข้าคิดว่ามันเป็นเจ้าจริง ๆ ที่ช่วยข้าในเวลานั้น ในเวลานั้นข้าเป็นเหมือนเด็กแรกเกิด เด็กคนอื่น ๆ เกิดจากท้องของมารดา แต่ข้าเกิดมาจากกองซากศพข้าสับสนและไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกนี้ เจ้าเป็นคนแรกที่พูดกับข้า และเจ้าก็ให้เงิน 20 เหรียญเงินด้วย ไม่งั้นข้าก็ไม่มีเงินที่จะกลับมาที่เมืองหลวง”ซวนเทียนหมิงจำเรื่องนี้ได้ในเวลานั้น มันน่าอายมาก แต่มันก็เป็นความทรงจำที่ดีเฟิงหยูเองออกจากอ่างและเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นมา นางพูดด้วยรอยยิ้ม “หยุดพูดเรื่องอดีตได้แล้ว ข้าจะถูหลังให้เจ้า”เขาขมวดคิ้วขึ้น นอกจากนี้ยังมีการถูหลังนี้? ดีมาก! ดีมาก!ความจริงพิสูจน์แล้วว่าเฟิงหยูเองไม่รู้วิธีถูหลังคน นางไม่รู้ว่าจะต้องใช้แรงเท่าไร ในบางครั้งนางจะลงแรงมากเกินไป และความเจ็บปวดจะทำให้เขาหน้าบิดเบี้ยว บางครั้งนางก็เบามือและมันทำให้เขาจั๊กจี้ ทำให้จิตใจของเขาวุ่นวายหลังจากนั้นไม่นานนางก็เริ่มร้องไห้ แม้ว่าจะไม่มีเสียง แต่เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของนางสั่น นางแอบร้องและไม่อนุญาตให้เขาสังเกตเห็นเขารู้สึกมีความสุขและเอื้อมมือไปข้างหลังเพื่อตบเ