เริ่มโกรธ “ใครทำธุรกิจกับท่านพ่อ แต่เดิมท่านพ่อจะต้องจ่ายค่าชดเชย ท่านพ่อลืมไปแล้วหรือ ? ”ฮ่องเต้ตกใจเมื่อจางหยวนเตือนเขาว่า “พวกมันคือค่าชดเชยพะยะค่ะ”ฮ่องเต้ต้องการทุบตีจางหยวนสำหรับคำพูดของเขา เขาเป็นขันทีหรือเขาอยู่ที่นี่เพื่อสร้างปัญหา ?เขาไม่ได้คืนดีกัน เมื่อมองไปที่เฟิงหยูเองเขาถามนางว่า“หลังจากเฉียนโจวเปลี่ยนผู้ปกครอง เจ้าสามารถรับประกันได้ว่าสถานการณ์จะดีกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบันหรือไม่ ? ”เฟิงหยูเองไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “เราสามารถเขียนแผนการคร่าว ๆ ในตอนนี้เกี่ยวกับเครื่องบรรณาการประจำปีสำหรับราชวงศ์ต้าชุน นอกจากนี้เฉียนโจว และราชวงศ์ต้าชุนจะสามารถมีส่วนร่วมในการค้าขายได้ สถานที่เช่นเฉียนโจวนั้นยังไม่ได้รับการพัฒนามากไปกว่าราชวงศ์ต้าชุน ยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องทำ ข้าเชื่อว่าจะมีผลประโยชน์มากมายสำหรับราชวงศ์ต้าชุน”ฮ่องเต้ชอบฟังคำเหล่านี้ เมื่อทั้งสามคนรวมตัวกัน และเริ่มตรวจสอบว่าพวกเขาสามารถสร้างรายได้จากเฉียนโจวในอนาคตมุมปากของจางหยวนกระตุกจากการฟัง พวกเขาจัดการมันราวกับว่ามันเป็นเรื่องจริง สงครามยังไม่ได้ต่อสู้ แต่เจ้าทั้งสามเริ่มพูดคุยกันแล้วว่าจะแยกมันได้อย่างไร ? เป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ ? ใช่ไหม ?ความจริงพิสูจน์ว่าทั้งสามรู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ ดีมาก ทั้งสามพูดถึงสิ่งต่าง ๆ จนกว่าจะถึงเวลาสำหรับช่วงราชสำนักตอนเช้าในท้ายที่สุดฮ่องเต้ตบโต๊ะ “งั้นลองทำตามนั้น ! ข้าจะให้เจ้
