หยวน เจ้าเหนื่อยกับการใช้ชีวิตหรือ ? ”จางหยวนชี้ไปที่รายงาน “ถ้าฝ่าบาททรงตรัสว่าฝ่าบาทไม่ได้แกล้งทำท่า เมื่อบ่าวรับใช้ผู้นี้ออกไป ฝ่าบาทก็ถือรายงานนั้นอยู่แล้ว หลังจากกลับมาฝ่าบาทก็ยังคงถือรายงานเดิมนั้นอยู่มีข้อความเขียนอยู่ทั้งหมด 2 บรรทัดพะยะค่ะ”ฮ่องเต้อารมณ์เสียและโยนรายงานลงบนโต๊ะ “ข้าอ่านจบแล้ว ฮะ ! สถานการณ์ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง ? ”จางหยวนเล่าให้เขาฟังถึงสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอก แน่นอนว่าเขาจะคลุมเครือมากขึ้นเกี่ยวกับการไล่บ่าวรับใช้กลับ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันก็หาข้อแก้ตัวให้เขาแล้วตราบใดที่เขาย้ำมันก็คงจะดีหลังจากเขาพูดอย่างนี้แล้วฮ่องเต้ก็โกรธ “บังอาจ ! เฟิงจินหยวนเบื่อที่จะใช้ชีวิตแล้วหรือไม่ ? ”คำพูดเหล่านี้ถูกตะโกนด้วยการใช้พลังภายใน เสียงดังเกินไปเพราะบิดาและบุตรสาวที่อยู่ข้างนอกได้ยินเสียงชัดเจน เฟิงจินหยวนล้มลงกับพื้นทันทีและมีเหงื่อเย็นปรากฏบนหลังของเขาเฟิงหยูเองถามเขาด้วยความประหลาดใจ “ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้น ? ท่านพ่อคุกเข่านานเกินไปหรือ ? ข้าจะเรียกขันทีจางให้เรียกหมอหลวงมารักษาท่านพ่อ!”เฟิงจินหยวนไม่สามารถพูดได้อีกต่อไป เขารู้สึกว่าเขากำลังจะตาย ฮ่องเต้โกรธมาก มันคงจะแปลกสำหรับเขาที่จะมีชีวิตต่อไปได้ทันทีหลังจากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากข้างใน“เฟิงจินหยวน ! ชายชราผู้ยิ่งใหญ่คนนี้จะสับเจ้าออกเป็นหมื่นชิ้น ! ”เฟิงจินหยวนหมดสติทันทีข้างในห้อ
