่องนี้ เมื่อเวลานั้นมาถึงข้าจะรอการตัดสินของคุณหนูรอง นั้นคือทั้งหมด แม้ว่านางจะต้องการชีวิตของอนุ อนุผู้นี้ก็ไม่ขอตำหนิใด ๆ เจ้าค่ะ”“หืมม ! ” เฟิงเฟินไดตะโกนอย่างเย็นชา “เจ้าทำเรื่องนี้จริง ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ เจ้าทำขนมแล้วส่งขนมให้กับผู้หญิงที่หย่าร้าง ? เหยาซื่อทำให้ท่านพ่อต้องประสบกับความอัปยศอดสู ดังนั้นเราจึงควรมองนางเป็นศัตรู แม่รองอัน เจ้ามีหัวใจแบบไหน ? ”คำพูดของเฟิงเฟินไดแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกของฮูหยินผู้เฒ่า เฟิงจินหยวนก็รู้สึกแบบนี้อยู่พักหนึ่งไม่มีใครพูดในห้องอันชิไม่ได้ป้องกันตัวเอง ท้ายที่สุดนางรู้ว่าตระกูลเฟิงจะไม่ยอมปล่อยนางไปอย่างง่ายดายสำหรับสถานการณ์นี้ในเวลานี้เฟิงเซียงหรูผู้ซึ่งเงียบตลอดเวลาถามทันทีว่า “ทำไมพี่รองถึงยังไม่กลับมา ? พี่รองหายไปไหน ? ”เฟิงจินหยวนตื่นตกใจ จากนั้นเขาก็จำได้ว่าเฟิงหยูเองอยู่กับองค์ชายเจ็ดเมื่อเขาจากไป ดังนั้นเขาจึงกล่าวว่า “นางคงอยู่ที่ตำหนักชุน”หลังจากพูดอย่างนี้ ผู้ที่ถูกส่งไปรายงานที่พระราชวังกลับมาและเข้ามาในห้องโถงอย่างรวดเร็ว พูดกับเฟิงจินหยวนว่า“ท่านใต้เท้า มีข่าวจากคุณหนูรองขอรับ”“โอ้? ” ทุกคนถามพร้อมกัน “คุณหนูรองเป็นอย่างไรบ้าง? ”คนที่เข้ามาตอบ “คุณหนูรองเข้าไปในพระราชวัง ตอนนี้นางกำลังคุกเข่าอยู่ที่หน้าห้องโถงสวรรค์ แต่องค์ฮ่องเต้ก็ยังไม่ได้พบนางขอรับ”ทุกคนในคฤหาสน์เฟิงตกใจ คังอี้เป็นคนแรกที่ตอบโต้ นางบีบแขนเฟิงจินหยวน “
