นไหวจากข้างใน ดูเหมือนว่าฮ่องเต้พยายามฆ่านางนั่นเป็นเรื่องปกติ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดนางไม่ต้องทำอะไรเลยนางเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนาง และเริ่มหายารักษาโรคในมิติของนางเหยาซื่อกลายเป็นคนติดยาเปลี่ยนวิญญาณ และนางก็ไม่เคยคิดวิธีการรักษา นางพึ่งพายานอนหลับของนาง การพักฟื้นยังคงเป็นสิ่งที่นางน่าจะต้องทำ แต่นางไม่รู้ว่าร่างกายที่อ่อนแอของเหยาซื่อจะอนุญาตให้นางจัดการหรือไม่เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ความเกลียดชังของนางที่มีต่อซวนเทียนเย่ก็เพิ่มมากขึ้น เฟิงหยูเองรู้สึกว่านางปล่อยเขาไปง่ายเกินไปทำไมนางถึงไม่ตัดแขนเขาของเขา ?ขณะที่นางกำลังคิดเรื่องนี้ นางได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลังนาง ไม่นานหลังจากนั้นเสียงฝีเท้าก็หยุดข้างนาง ติดตามสิ่งนี้ทันทีบุคคลคนหนึ่งกำลังยืนต่อหน้านางนางเงยหน้าขึ้น และเห็นว่าเป็นบุชง“หืม ? ” เฟิงหยูเองรู้สึกงงงวยนิดหน่อย “องค์ฮ่องเต้เชิญผู้บัญชาการทหารไปปราชุม ทำไมแม่ทัพบุเพิ่งมาถึง การเข้ามาในพระราชวังในเวลานี้เรื่องของการปราชุมควรได้ข้อสรุปแล้วหรือไม่ ? ข้าคิดว่าองค์ฮ่องเต้ไม่ได้ตั้งใจเรียกเจ้าในตอนแรก การเรียกหาเจ้าเป็นเพียงพิธีการ แม่ทัพบุต้องดูแลสุขภาพของตัวเองอย่างแน่นอน อย่ารู้สึกเจ็บ”บุชงโกรธมากและอยากจะตบเด็กผู้หญิงคนนี้ “เจ้าทำตัวแบบนี้มาแล้ว แต่เจ้ายังมีใจที่จะด่าว่าข้าหรือ? ในหัวของเจ้าคิดอะไรอยู่ ? ”เฟิงหยูเองแก้ไขเขา “ก่อนอื่นพฤติกรรมแบบใด? เกิดอะไรขึ้นกับการที่ข้า
