ั้ง แต่คราวนี้ไม่ว่าอะไรเขาก็ไม่สามารถทำมันได้เขาต้องยอมรับว่าเฟินไดนั้นพูดสมเหตุสมผล ไม่ว่าองค์ชายสามจะมีชีวิตอยู่หรือตายไป ตระกูลเฟิงก็หนีไม่พ้นความรับผิดชอบฮูหยินผู้เฒ่าที่นั่งเก้าอี้ของนางอยู่ในสภาพเป็นอัมพาต นางกลัว คำพูดของเฟินไดเจาะใจนางทีละคำ มือของนางสั่นมากจนนางไม่สามารถจับไม้เท้าของนางได้อีกต่อไปและมันก็ตกลงบนพื้น“เฟิงจินหยวน” ฮูหยินผู้เฒ่าเรียกเขา แล้วถามด้วยเสียงสั่น“พูดมา เราจะทำอย่างไรดี”เฟิงจินหยวนปวดหัวมาก เขายังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร ในท้องของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ และเขาก็เกือบจะบ้าแล้วเฟินไดตะโกนอย่างต่อเนื่อง คราวนี้นางตำหนิที่เฟิงหยูเอง“นางมาเพื่อให้ตระกูลเฟิงชดใช้ชีวิต ! ท่านพ่อทำไมพานางกลับมา ? ตระกูลเฟิงก็อยู่กันดีอยู่แล้ว แต่เมื่อนางกลับมาทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ! ท่านพ่อจะยกการหมั้นหมายขององค์ชายเก้ากับพี่ใหญ่ก็ได้ หลังจากเห็นว่าพระองค์กลายเป็นคนพิการ ท่านพ่อก็เปลี่ยนใจ พี่ใหญ่ไม่ต้องการคนพิการ แต่ข้าต้องการ ! ” นางยังจำได้ว่านางชอบซวนเทียนหมิง นางยังใฝ่หาใบหน้าที่ถูกปกปิดโดยหน้ากากทองคำนั่น “ท่านพ่อไม่เต็มใจที่จะสนับสนุนข้า อย่างไรก็ตามท่านพ่อนำดาวหายนะกลับมา ดูสิ ครอบครัวเรากลายเป็นอย่างไรเพราะนาง ? ”เวลานี้ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นด้วยกับที่เฟินได้กล่าว “ใช่ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจากการกลับมาของทั้งสามแม่ลูกนั้น อาเองกำลังแก้แค้นตระกูลเฟิงครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนนี้ในที่สุ
