นักเซียงมาก่อนหน้านี้ องค์ฮ่องเต้ก็ไม่พบพวกเขา โอ้ ใช่” ทันใดนั้นเขาก็จำบางสิ่งบางอย่าง “ท่านเสนาบดีเฟิงก็ส่งคนมาด้วย น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้พบองค์ฮ่องเต้เลยพะยะค่ะ”ความหมายชัดเจน ฮ่องเต้จะไม่พบท่าน โปรดกลับไปแต่เฟิงหยูเองยินดีที่จะกลับไปได้อย่างไร ขันทีที่เป็นผู้นำก็ยิ่งกังวลที่จะพูดในนามของนางว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลได้มาพบองค์ฮ่องเต้เพื่อบางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับการผลิตเหล็ก”“โอ้ ! ” จางหยวนตื่นตกใจ “นี่เป็นเรื่องสำคัญ องค์หญิงแห่งมณฑลได้โปรดรอสักครู่พะยะค่ะ บ่าวรับใช้จะเข้าไปรายงานทันที องค์ฮ่องเต้ทรงคิดเกี่ยวกับการหลอมเหล็กทุกวัน ไม่ว่าพระองค์จะยุ่งแค่ไหน ตอนนี้พระองค์จะมาพบองค์หญิงพะยะค่ะ”จางหยวนกำลังจะจากไปหลังจากพูดเรื่องนี้ แต่เขาก็ถูกหยุดโดยเฟิงหยูเอง “ช้าก่อน” นางรู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย เมื่อจางหยวนมองดูนางด้วยความสับสน นางก็ไม่ได้พูดอะไรอีกแต่กลับนั่งคุกเข่าหันหน้าไปทางห้องโถงสวรรค์สิ่งนี้ทำให้จางหยวนตกใจ และขันทีที่ชี้นำนางก็งุนงงตามที่จางหยวนกล่าวว่า “องค์หญิงแห่งมณฑล ทำไมทำเช่นนี้พะยะค่ะ ? หากองค์หญิงต้องการพบองค์ฮ่องเต้ บ่าวรับใช้จะไปรายงานพะยะค่ะ องค์หญิงไม่จำเป็นต้องคุกเข่า…” ยิ่งเขาพูดมากเท่าไหร่ก็ยิ่งยากที่จะทำต่อไป ก่อนหน้านี้เขามุ่งเน้นไปที่การพูดเท่านั้น และไม่ได้ตรวจสอบเฟิงหยูเองอย่างระมัดระวัง เมื่อเขามองในตอนนี้หัวใจของเขาก็จะสั่นไหวมีบางอย่างไม่ถูกต้อง ! เหต
