หน้าหยิบพู่กันขึ้นมาแล้วลงชื่อเขาเฟิงหยูเองก็ไม่มีข้อยกเว้น ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว นางเขียนชื่อของนาง คิดนิดหน่อยนางวางนิ้วชี้ด้วยหมึกแล้ววางนิ้วมือข้างชื่อนางซวนเทียนเย่ทำตามนางอย่างมีความสุขทำให้หนังสือยินยอมตายเสร็จสิ้นทั้งสองดึงสำเนาของพวกเขา และใส่ในกระเป๋าสะโพก เฟิงหยูเองยิ้มแล้วก็ก้าวถอยหลังจนกระทั่งนางมาถึงพื้นที่ว่างหน้าประตู จากนั้นนางจึงคลี่แส้ในมือของนางว่า “พี่สาม อาเองจะรอท่านพี่”ซวนเทียนเย่เดินลงบันไดและยืนตรงข้ามกับนาง มีระยะทาง10 ก้าวระหว่างคนทั้งสอง ผู้เข้าชมจากตระกูลเฟิงและพระราชวังเซียง แต่หวังว่าจะได้พบสถานที่ที่ปลอดภัย ทุกคนกังวลว่าพวกเขาจะได้รับบาดเจ็บด้วย พวกเขาไม่ประมาทเฟิงจินหยวนตื่นตระหนก ด้วยเหตุผลบางอย่างเขายิ่งมองดูความตั้งใจแน่วแน่ของเฟิงหยูเอง เขายิ่งรู้สึกว่าซวนเทียนเย่จะแพ้ เขาเริ่มคิดแล้วว่าซวนเทียนเย่พ่ายแพ้นั้นจะเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี ? มันเป็นกำไรหรือขาดทุน ?คังอี้เห็นความรู้สึกขัดแย้งกันในดวงตาของเขา และกระซิบอย่างเงียบๆ ในหูของเขา “ตระกูลเฟิงเลือกองค์ชายสามไปแล้ว แม้ว่าท่านพี่จะเปลี่ยนเส้นทาง ท่านพี่รู้สึกเหมือนองค์ชายคนอื่นจะเชื่อใจท่านพี่หรือไม่ ? เมื่อถึงเวลาอย่าพูดถึงเงื่อนไขบางทีพวกเขาอาจไม่อยากเห็นท่านพี่ เมื่อท่านพี่พยายามที่จะประจบประแจงพวกเขา”เฟิงจินหยวนตกตะลึง นางพูดถูก องค์ชายจะเชื่อใจคนที่เปลี่ยนใจได้อย่างไร ตอนนี้การช่วยองค์ช
