องนางออกมาแล้วถามเขาว่า “อาเองอยากจะออกกำลังกายวันนี้ และอยากมาหาพี่สามเพื่อฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ ข้าสงสัยว่าพี่สามจะไว้หน้าข้าหรือไม่ ? ” ก่อนที่ซวนเทียนเย่จะกล่าว นางพูดเสริม “วันนี้ดวงอาทิตย์ค่อนข้างดี ข้ามาไกลพอสมควร ข้าเชื่อว่าพี่สามจะไม่ส่งข้ากลับไป ? ให้เรารีบประลองกัน ข้าได้ยินมาว่าพระสนมอันมีนกหยกคู่หนึ่งที่น่าสนใจมาก ข้ากำลังคิดว่าจะเข้าเยี่ยมที่ตำหนัก”ซวนเทียนเย่ตกใจมาก เรื่องที่นกหยกวางยาพิษนั้นเกิดขึ้นมานานแล้ว ตอนแรกเขาคิดว่ามันจะกลายเป็นหายนะครั้งยิ่งใหญ่สำหรับกองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือ อย่างไรก็ตามเขาไม่คิดว่าเฟิงหยูเองจะไปช่วยชีวิตทหารเหล่านั้นทั้งหมดหลังจากความจริงเขารู้สึกว่ามันน่าเสียดาย แต่ฝ่ายตรงข้ามไม่พบเบาะแสใด ๆ ซึ่งทำให้เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างไรก็ตามเขาไม่คิดว่าเฟิงหยูเองจะไม่เพียงแต่นำศพของเหม่ยเซียงมาเท่านั้น นางยังนำนกหยกของพระสนมอันมาพูด เป็นไปได้หรือไม่ที่นางรู้เรื่องนี้ ?แต่เขาก็ใจเย็นลงทันที นางจะทำอะไรได้แม้ว่านางจะรู้ พูดอย่างตรงไปตรงมามันไม่มีอะไรมากไปกว่าการคาดเดา แม้ว่านางจะได้รับคำสารภาพจากพระสนมอันก็ตาม พระสนมอันเป็นคนวิกลจริต ใครจะเชื่อสิ่งที่คนวิกลจริตพูด ?ใบหน้าของซวนเทียนเย่ผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด เมื่อมองไปที่เฟิงหยูเองเขาเริ่มยิ้ม “เมื่อน้องสะใภ้สนใจ องค์ชายผู้นี้จะแสดงฝีมือให้เจ้าดู ในเมื่อเจ้ามาพร้อมความคิดนี้ บอกข้าว่าเจ้าต้องกา
