ข้าจะเฆี่ยนคนต่ำช้าที่ช่วยทรราช ! ”“ใครก็ตามที่กล้าวางยาพิษท่านแม่ของข้าควรถูกส่งไปนรกขุมที่ 18 ! ”“ในเมื่อไม่มีสิ่งมีชีวิตใดออกมาจากเรือนไผ่หยกได้ ข้าล้างมันด้วยเลือด ! ”คำพูดทุกคำถูกกำหนดเป้าหมายที่เฟิงจินหยวน ทุกประโยคที่น่าอายอย่างยิ่ง แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรสักคำ แม้แต่คังอี้ก็เลือกที่จะเงียบตามที่พวกเขาเห็นมัน เฟิงหยูเองเสียสติไปแล้ว แม้ว่าตระกูลเฟิงจะสนับสนุนองค์ชายสามจะยังไม่ชัดเจน แต่ทุกคนในตระกูลก็มีความชัดเจนในเรื่องนี้ ตอนนี้องค์ชายสามพยายามทำร้ายเหยาซื่อและถูกค้นพบ พวกเขาสามารถโทษเขาได้เพียงเพราะไม่ได้ทำงานอย่างละเอียด สำหรับเฟิงจินหยวนเนื่องจากเขาเลือกที่จะสนับสนุนองค์ชายสาม เขาสามารถยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับเขาได้ มีความโศกเศร้าไม่มากที่จะต้องทนทุกข์ทรมานจากการสบประมาท และคำสาปแช่งเพียงไม่กี่ครั้งแต่… ฮูหยินผู้เฒ่าก็เต็มไปด้วยความกลัว ! นางกลัวว่าเฟิงหยูเองจะไม่พอใจกับการเฆี่ยนเหม่ยเซียงและสาปแช่งเฟิงจินหยวน ถ้านางตัดสินใจระบายความโกรธของนางกับพวกเขาล่ะ ?นางตัวสั่นและโน้มตัวไปข้างหน้ายายจาว เมื่อมองดูสระเลือดภายใต้เหม่ยเซียงนางเกือบหมดสติ แต่เฟิงจินหยวนยังคงซ่อนตัวอยู่ข้างในโดยที่ไม่ออกมา การกระทำนี้ทำให้คนในตระกูลเฟิงรู้สึกอับอายแทนเขาเจ้าได้รับการดูถูกโดยบุตรสาวของเจ้าเองในระดับนี้ แต่เจ้ายังสามารถทนได้ ? เขาจะเป็นพ่อแบบนี้ได้อย่างไร ?เฟิงหยูเองก็รู้สึกเบื่อหน่ายกับบิดาพ่
