่าบ่าวรับใช้ภายในเรือนจะได้รับคำสั่งไม่ให้แสดงตัว แต่พวกเขาก็หวาดกลัวต่อฉากนี้ บางคนถึงกับส่งสัญญาณไปยังเฟิงจินหยวน ในเวลาเดียวกันพวกเขาได้ยินเฟิงหยูเองพูดเสียงดังจากข้างนอก “ข้าพูดไปแล้ว เมื่อข้ารู้ว่าใครกล้าแตะต้องท่านแม่ของข้า ข้าจะฉีกหัวของพวกมันแน่นอน ! เหม่ยเซียงเป็นมีด และตอนนี้องค์หญิงแห่งมณฑลได้จัดการนางแล้วหลังจากนี้ข้าควรไปพบกับผู้ที่ใช้มีดเล่มนี้ ! ”เมื่อได้ยินแบบนี้คังอี้ตัวสั่นขณะที่นางมองเฟิงหยูเองด้วยความไม่เชื่อ เป็นไปได้ไหมที่ผู้หญิงคนนี้จะไปหาองค์ชายสาม,ซวนเทียนเย่ สวรรค์ ! นางไปเอาความกล้าเช่นนี้มาจากที่ไหน ? นางมีความสามารถในการแข่งขันกับซวนเทียนเย่มากแค่ไหน ?ในขณะที่คังยี่ตกตะลึง เฟิงหยูเองตะโกน “องครักษ์ ! ”เมื่อถึงจุดนี้กลุ่มทหารองครักษ์ที่คอยดูแลเรือนตงเซิงปรากฏตัวในคฤหาสน์เฟิง และรวมตัวกันที่เรือนไผ่หยก เมื่อได้ยินเฟิงหยูเองเรียก พวกเขาก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เฟิงหยูเองสั่ง “วางศพไว้บนเปลหาม” ในขณะที่นางพูดเสียงของนางก็ดังขึ้นในขณะที่นางพูดไปที่เรือนไผ่หยก “ผู้หญิงที่ถูกเลี้ยงดูโดยองค์ชายเซียงที่คฤหาสน์เฟิงเสียชีวิต พานางกลับไปที่ตำหนักเซียง ! ”เสียงตะโกนดังกล่าวส่งผลให้เสนาบดีที่ซ่อนตัวอยู่ข้างในออกมาในที่สุด ขณะที่เฟิงจินหยวนตะโกนด้วยความกลัว“เจ้าไปไม่ได้ ! เจ้าไปไม่ได้ ! ”
