กล่าวว่า “ขนมอบที่ทำอนุอันทำอร่อยจริงๆ แต่คำพูดของน้องสี่ทำให้ข้าคิดได้ อย่าลืมส่งขนมอบแสนอร่อยให้อนุฮันในภายหลังด้วย”อันชิไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่นางไม่สามารถเพิกเฉยต่อสิ่งที่เฟิงหยูเองพูดได้ ดังนั้นนางพยักหน้า “เช่นนั้นอนุผู้นี้ก็จะส่งขนมอบไปที่เรือนหยูหลานเมื่อทำเสร็จแล้ว”เมื่อนางพูด เฟิงหยูเองสังเกตการแสดงออกของนางอย่างระมัดระวัง อย่างไรก็ตามนางไม่ได้สังเกตอะไรเลย เมื่อมองที่เฟิงเซียงหรูซึ่งมีสีหน้าสับสน ทำให้นางเริ่มคิดก่อนสิ้นปีนางรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับสุขภาพของเหยาซื่อ ด้วยเหตุนี้นางจึงเปลี่ยนพ่อครัวทั้งหมดในเรือนตงเซิง นางสืบสวนบ่าวรับใช้ทั้งหมดอีกครั้ง แต่นางไม่สามารถหาเบาะแสได้ใครจะรู้ว่าปัญหาจะอยู่ที่เดียวที่นางไม่ได้ตรวจสอบ คือ ขนมอบอันชิเมื่อได้ยินว่าขนมอบจะถูกส่งไปยังเรือนหยูหลาน นางก็ปฏิเสธทันที “แม่รองฮันจะไม่กินอะไรที่ใครส่งไป นางจะกินสิ่งที่ทำโดยคฤหาสน์เท่านั้น ไม่มีความจำเป็นที่แม่รองอันจะส่งขนมไป”ฮูหยินผู้เฒ่ารู้สึกรำคาญที่ได้เห็นพวกเขาเถียงกัน ดังนั้นนางจึงปฏิเสธอันชิ “รีบกลับไปทำทันที ! ”“ช้าก่อน ! ” เฟิงหยูเองพูดด้วยเสียงเย็น จากนั้นก็ถามบ่าวรับใช้จากเรือนตงเซิง “ท่านแม่เร่งให้ทำขนมหรือ ? ”บ่าวรับใช้กล่าวว่า “ด่วนมาก เจ้าค่ะ วันนี้ท่านฮูหยินเหยายังไม่ได้กินอาหารเช้า นางกำลังรอที่จะกินขนมอบเท่านั้น ก่อนที่บ่าวรับใช้คนนี้จะออกมา ท่านฮูหยินเหยาก
