ังวลเจ้าค่ะ บ่าวรับใช้นี้จะไม่ประมาท”คืนนั้นเฟิงหยูเองนอนที่เรือนเหลียงซินของตระกูลเฟิง สภาพแวดล้อมใหม่นี้ทำให้วังซวน, หวงซวนและบานซูรู้สึกแปลก ๆ ทั้งสามเดินไปรอบๆ ห้องพักซักพัก บานซูพูดกับเฟิงหยูเอง “ท่านพ่อของคุณหนูใช้เวลาทั้งคืนในเรือนรือหยู และเขาได้ส่งผู้คุ้มกันลับทั้งหมดของเขามาที่นี่เพื่อปกป้องคุณหนูขอรับ”หวงซวนกล่าวอย่างไม่ตั้งใจ “ใครจะรู้พวกเขาอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องหรือสังเกตการณ์”วังซวนกล่าวว่า “ปกป้อง คนของเราทุกคนถูกทิ้งไว้ที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล ข้ากังวลเล็กน้อย” นางมองหาความคิดเห็นจากเฟิงหยูเอง “บ่าวรับใช้ผู้นี้จะคอยเฝ้าคุณหนูตอนกลางคืนเองเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองโบกมือของนาง “ไม่จำเป็น พวกเจ้าควรไปนอนได้แล้ว แม้ว่ามีใครมาจริง ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องกลัว ข้าจะนอนหลับอย่างสบายในห้องของข้าและจะไม่ปล่อยให้ขนหลุดออกมาแม้แต่เส้นเดียว”แต่ทั้งสามคนรู้สึกสบายใจได้อย่างไร เฟิงหยูเองเห็นการสื่อสารของทั้งสามอย่างรวดเร็วโดยการแลกเปลี่ยนสายตาแต่ไม่รู้ว่าพวกเขาเห็นด้วยกับอะไร นางขี้เกียจเกินไปที่จะใส่ใจพวกเขา และพูดกับบานซูว่า “จับตาดูเฟิงจินหยวน ใกล้จะถึงเวลาสำหรับการสอบจอหงวนในฤดูใบไม้ผลิแล้ว อาจเป็นไปได้ว่าเขาจะทำอะไรบางอย่างกับคำถามในการสอบจอหงวน”บานซูขมวดคิ้ว “เพื่อตัดเส้นทางหลบหนีของเขา ท่านพ่อของคุณหนูจะมาต่อสู้กับคุณหนูด้วยพลังทั้งหมดของเขาหรือขอรับ ? ”เฟิงหยูเองส่งเสียง “ฮึ” ออกมา
