วัง”“หืม ! ” บุชงตกใจ ด้วยความโกรธเขาจ้องที่หวงซวนหวงซวนจะกลัวสิ่งนี้ได้อย่างไร ในขณะที่นางจ้องกลับ การแข่งขันระหว่างทั้งสองนี้ทำให้เฟิงหยูเองเริ่มหัวเราะคิกคักขณะที่พวกเขาได้ยินนางกล่าวว่า “แม่ทัพบุเป็นคนที่มีจิตใจกว้างขวาง กล้าโกรธบ่าวรับใช้ และไม่ต้องกังวลกับการสูญเสียสถานะ”บุชงยังรู้สึกสับสนเล็กน้อยจากการได้ยินนางพูดแบบนี้ เขามองไปที่เฟิงหยูเอง แม้กระนั้นเขาเรียกสติของเขากลับมาทันที ทันใดนั้นความดุร้ายก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาในขณะที่เขาพูดว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน เจ้ามาประลองกับแม่ทัพผู้นี้”“ไม่สามารถใช้อาวุธในพระราชวังของฮ่องเต้ได้” เฟิงหยูเองเตือนเขา “แม่ทัพควรใช้ความสามารถในสนามรบ และไม่ทะเลาะกับเด็กสาว”เมื่อพูดอย่างนี้นางก็เริ่มเดินไปข้างหน้า เมื่อพิจารณาว่านางเตี้ยแค่ไหน นางแทบจะสูงไม่ถึงข้อศอกของเขา แต่บุชงก็ยังคงปิดเส้นทางของเฟิงหยูเองหวงซวนอยากจะบอกว่าเขาเป็นคนไร้ยางอาย แต่ก่อนที่นางจะพูดอะไรก็ได้ เฟิงหยูเองก็ยกมือขวาขึ้นและทำมือเป็นกรงเล็บ จากนั้นนางก็ตะปบลงที่คอของบุชงบุชงเคลื่อนไหวเร็วมากและถอยหลังไปหลายก้าว ในเวลาเดียวกันเขายกมือขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองจากเฟิงหยูเอง แม้กระนั้นเขาเห็นเด็กสาวตรงหน้า เขารีบดึงมือของนางกลับไปโน้มตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว นางก็มาถึงข้างหลังเขาอย่างรวดเร็วเขาดึงร่างกายของเขาเข้ามา แล้วเบนศีรษะเพื่อหลบ เขาเอื้อมมือไปข้างหลังเพื่อจับเฟิงหยู
