วเถอะ การผ่าตัดครั้งนี้ฉันจะไม่เข้าร่วม”
“แน่นอน ถ้านายอยากหาคน ฉันก็จะไม่ขัดขวาง”
“แต่ นายต้องดูว่ามีใครอยากมาทำการผ่าตัดครั้งนี้บ้าง!”
ขณะที่หลินหม่านซางพูดประโยคนี้ เขาก็ส่งสายตาให้แพทย์ที่อยู่ข้าง ๆ
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการเตือนให้แพทย์รอบข้างระวังตัว อย่าเข้าไปยุ่งกับการผ่าตัดแบบนี้โดยพลการ
แพทย์ที่อยู่ที่นี่อย่างน้อยก็คลุกคลีอยู่ในโรงพยาบาลมาหลายปีแล้ว พวกเขาจึงเข้าใจคำพูดของหลินหม่านซางได้ทันที
ดังนั้น พวกเขามองหลินหม่านซางที่อยู่ตรงหน้า จากนั้นก็มองหานชิงอวี่ ก่อนจะถอยหลังไปสองก้าวเล็กน้อย
หัวเฉียวและลั่วจือซินที่อยู่ด้านข้างต่างก็ร้อนใจ
ตอนนี้พวกเขาได้แต่โทษตัวเองที่ไม่มีความสามารถด้านนี้ ช่วยหานชิงอวี่ในแผนกศัลยกรรมทรวงอกได้
แม้หานชิงอวี่จะลงมือเองได้โดยตรง แต่ส่วนอื่น ๆ ยังคงต้องการคนอื่นมาทำให้เสร็จ
ท้ายที่สุดแล้ว แม้หานชิงอวี่จะเก่งกาจแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถผ่าตัดคนเดียวได้ทั้งกระบวนการ
ขณะที่หลินหม่านซางมองหานชิงอวี่ที่อยู่ตรงหน้า คิดว่าในที่สุดเขาก็ต้องขอให้เขาช่วย
แต่หานชิงอวี่กลับไม่สนใจเขาเลย แต่หันไปพูดกับหัวหน้าพยาบาลที่เข้าเวรว่า
“รบกวนคุณช่วยเตรียมบุคลากรคนอื่น ๆ ด้วย ส่วนผู้ช่วยผ่าตัด ผมจะไปหาเอง”
ได้ยินคำพูดของหานชิงอวี่ ทุกคนต่างมองหน้ากัน
ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้เป็นเวลากลางดึก แม้แต่ในตอนกลางวันปกติ ก็เกรงว่าจะไม่มีใครมาช่วยหานชิงอวี่
ทั้งโรงพยาบาล ดูเหมือนว่า
