าไปอีกครั้ง ข้าต้องการให้เรื่องนี้แพร่กระจายออกไป แค่พูดว่าข้าไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลต่อไปแล้ว”วังซวนคิดเล็กน้อยจากนั้นกล่าวว่า “คุณหนูกังวลเรื่องของฮูหยินใหญ่ใช่หรือไม่เจ้าคะ ? แต่ถ้าผู้คุ้มกันลับทั้งหมดอยู่ที่นี่คุณหนูจะตกอยู่ในอันตรายนะเจ้าคะ ! ”“ไม่เป็นไร” นางโบกมือ “ความปลอดภัยของข้าไม่ใช่ปัญหา แค่เจ้าเป็นห่วงข้าก็เพียงพอแล้ว ทุกคืนหลังจากที่ข้าหลับแล้ว แม้ว่ามีบางคนเข้าห้องของข้าก็ไม่ต้องเป็นห่วง ข้ามีแผนที่จะจัดการกับพวกมันเอง”บานซูรู้สึกถึงมุมปากริมฝีปากของเขากระตุก “คุณหนูมีแผนการอะไรขอรับ ? คุณหนูจะใช้แส้ต่อสู้กับพวกมันหรือขอรับ ? ”เฟิงหยูเองพูดอย่างลึกซึ้งว่า “ไม่แน่นอน แต่ข้าจะไม่บอกเจ้า ไปทำในสิ่งที่เจ้าต้องการ ! ” ขณะพูดนี้นางยิ้มแล้ววิ่งกลับไปที่ห้องของนาง ปิดประตู นางพูดเสียงดัง “ข้ากำลังจะนอน เแยกย้ายกันไปหลังจากลานได้รับการทำความสะอาด”คนข้างนอกมองหน้ากัน เมื่อประสบกับพายุนี้ คุณหนูของพวกเขาก็ยังหลับได้ นางช่างขี้เซาเสียจริง !หวงซวนจับมือนางอย่างไร้จุดหมาย แล้วเรียกคนมาทำความสะอาดฉาก ในห้องเฟิงหยูเองก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน เมื่อนางนำผ้าห่มและหมอนออกจากตู้เสื้อผ้า จากนั้นก็ยัดพวกมันทั้งหมดเข้าไปในมิติของนาง จากนั้นนางก็เข้ามาพร้อมกับพวกมัน และจัดระเบียบห้องอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นผลของความพยายามของนาง เฟิงหยูเองก็พอใจ ในอนาคตคงจะดีที่สุดถ้านางนอนในมิติแ