มะเตียนซานเติบโตในหิมะพันปี แม้ว่าหิมะสามารถคงอยู่ได้โดยไม่ละลายเป็นเวลา 1 เดือนหลังจากที่ออกจากเฉียนโจว เมื่อมันถูกนำมายังเมืองหลวงของราชวงศ์ต้าชุน มันก็ละลายหมดแล้ว มันมีประโยชน์อะไร ? ”เฟิงหยูเองเล่นเล็บของนาง “เอามันมาเพื่อความสนุก”“เจ้าจะไม่สามารถทำให้พวกมันมีชีวิตอยู่ได้ ! ”“ไม่ว่าข้าจะสามารถรักษาพวกมันให้มีชีวิตอยู่ได้หรือไม่นั้นเป็นปัญหาของข้า แต่เรื่องที่ข้าจะได้รับหรือไม่นั้นเป็นปัญหาของเจ้า” เฟิงหยูเองมองไปที่รุ่ยเจีย ริมฝีปากของนางขดเป็นรอยยิ้มชั่วร้ายรุ่ยเจียกัดฟันแล้วพูดว่า “ดี งั้นส่งคนไปที่คฤหาสน์เฟิง และส่งต่อข้อความนี้ให้ท่านแม่ของข้า ! ”ซวนเทียนหมิงบอกนางกำนัลอาวุโสที่อยู่ด้านข้างของพวกเขาทันที “ข้าจะขอให้เจ้าไปด้วยตัวเอง บอกคังอี้เกี่ยวกับสิ่งที่เพิ่งตกลงกัน จำไว้ว่าถ้าองค์หญิงใหญ่ตกลง พานางไปที่สำนักงานของทางการทันที พร้อมกับเงิน 5,000,000 เหรียญทองที่นางสัญญาเมื่อวานนี้ เขียนในตั๋วสัญญาใช้เงินทั้งหมดให้เจ้าหน้าที่เก็บบันทึกสิ่งนี้ไว้”“ฝ่าบาทไม่ต้องเป็นห่วงเพคะ บ่าวรับใช้ผู้นี้จะไปจัดการทันทีเพค่ะ” นางกำนัลอาวุโสคนนั้นปฏิบัติตาม เดินออกไปทันทีรุ่ยเจียกำลังงงงวย “เงินอะไร 5,000,000 เหรียญทองเมื่อวานนี้ ช้าก่อน ! ” นางต้องการเรียกให้นางกำนัลอาวุโสหยุดแต่นางจะได้ยินได้อย่างไรเมื่อนางเดินออกไปแล้ว รุ่ยเจียมองที่ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเอง ทันใดนั้นนางรู้สึกราวกับว่าน
