าด้วย”นางกำนัลอาวุโสปฏิบัติตามแล้วมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์เฟิงอีกครั้ง เมื่อนางกลับมาอีกครั้งนางถือตั๋วสัญญาใช้เงินอีกฉบับในมือของนางฮองเฮารับมันด้วยความพึงพอใจ ลุกขึ้นยืนแล้วพูดกับซวนเทียนหมิงว่า “พวกเจ้าสามารถทำสิ่งที่พวกเจ้าต้องการได้ ข้าจะไปหาฮ่องเต้เพื่อหางานทำ”ซวนเทียนหมิงพูดจาเงียบ ๆ “เจ้าปล่อยให้นางกอบโกยเงินบ้าง”เฟิงหยูเองกล่าวว่า “การทำงานร่วมกันกับเสด็จพ่อค่อนข้างดี การยอมให้ฮองเฮามีรายได้เล็กน้อยเป็นสิ่งที่ควรทำ ไปกันเถอะ เราควรออกจากพระราชวังได้แล้ว”เมื่อได้ยินว่าพวกเขากำลังจะออกจากพระราชวัง นางกำนัลอาวุโสก็ถามอย่างรวดเร็วว่า “พรุ่งนี้องค์หญิงแห่งมณฑลจะมารักษาองค์หญิงรุ่ยเจียใช่หรือไม่เพคะ ? ”เฟิงหยูเองพยักหน้า “ใช่ ทำความสะอาดให้ด้วย ข้าไม่ต้องการให้มีกลิ่นแปลก ๆ ในห้องนั้นอีกต่อไป”นางกำนัลอาวุโสตอบ “องค์หญิงแห่งมณฑลโปรดอย่ากังวลเพคะ”ในที่สุดทั้งสองก็ออกจากประตูใหญ่ของพระราชวัง เมื่อออกเดินทางเฟิงหยูเองกล่าวว่า “ข้าต้องกลับไปที่คฤหาสน์เพื่อฝังเข็มให้อนุฮันเพื่อรักษาทารกในครรภ์ของนาง เจ้าไม่ควรไปกับข้า ไปตำหนักศศิเหมันต์ ข้ามาที่พระราชวังแต่ไม่ได้มีโอกาสไปเยี่ยมเสด็จแม่ ไปทักทายแทนข้าด้วย แค่บอกว่าข้าจะไปเยี่ยม และเคารพในวันพรุ่งนี้”ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “ดี นำรถม้าของข้ากลับมาส่งด้วยเดินทางกลับระวังตัวด้วย”ทั้งสองออกจากพระราชวังไป และแยกทางกันในขณะที่เฟิงหยูเองกำลังเดินไปท
