พูดว่า “ไม่ว่าข้าจะช่วยชีวิตเจ้าหรือฆ่าเจ้า มันขึ้นอยู่กับสิ่งที่เจ้าเลือก รุ่ยเจีย ตอนนี้เจ้ากับข้าไม่ถูกชะตากันอยู่แล้ว อย่างไรก็ตามก่อนอื่นเจ้าไม่ควรดูหมิ่นองค์ชายหยู ประการที่สองถ้าเจ้ารอดชีวิต ไปถามมารดาของเจ้าว่านางทำอะไรลงไป ข้าจะบอกความจริงกับเจ้าว่าการเฆี่ยนเจ้านั้นเป็นเรื่องที่เบามากถ้าวันหนึ่งที่ข้าผู้นี้ไม่มีความสุข แม้ว่าข้าจะฆ่าเจ้า มารดาของเจ้าก็ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ เจ้าเชื่อข้าหรือไม่ ? ”ใจของรุ่ยเจียสั่นไหว ด้วยเหตุผลบางอย่างนางเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง คราวนี้พวกเขามาที่ราชวงศ์ต้าชุนด้วยเหตุผลที่ไม่เหมาะสม ถ้าเฟิงหยูเองฆ่านาง มารดาจะหาทางแก้แค้นแทนนางหรือไม่ ?คอของนางแข็งทื่อ นางต้องการหันมามองเฟิงหยูเองอย่างไรก็ตามนางไม่มีความกล้าที่จะทำเช่นนั้น หลังจากนั้นครู่หนึ่งนางได้ยินเฟิงหยูเองถามว่า “ไม่ว่าเจ้าจะมีชีวิตอยู่หรือตาย เจ้าต้องเลือกตอนนี้ ! องค์หญิงแห่งมณฑลคนนี้ยุ่งมากข้ามีเวลาให้เจ้าไม่นาน”รุ่ยเจียกล่าวว่า “มีชีวิตอยู่ ! ข้าต้องการมีชีวิตอยู่ ! ”“ดี ! ” เฟิงหยูเองเปล่งเสียงของนางแล้วพูดว่า “ถ้าเจ้าต้องการมีชีวิตอยู่ องค์หญิงแห่งมณฑลคนนี้จะรักษาเจ้าเองไม่เพียงแต่ข้าจะช่วยเจ้าได้ แต่ข้ายังสามารถลบรอยแผลเป็นบนร่างกายของเจ้าได้ แต่…” นางหยุดพูด เสียงของนางดูขี้เล่น แต่มันก็ทำให้นางรู้สึกเศร้าหมองเช่นเดียวกับที่นางถาม“เจ้ายินดีจ่ายหรือไม่ ? ”“ค่ารักษาหรือ ? ” รุ่ยเ
