เฟิงหยูเองตกใจมากและหันไปคว้าแขนเจ้าของมือที่แตะไหล่นางแต่เมื่อนางยื่นแขนออกไป นางหยุดทันที จากนั้นนางก้จ้องมองคนตรงหน้าอย่างว่างเปล่าแล้วเอ่ยว่า “พี่เจ็ด” จากนั้นนางก็ถามว่า “ทำไมท่านถึงมาที่นี่เจ้าคะ ? ”คนที่มาจริงๆ แล้วก็คือองค์ชายเจ็ด, ซวนเทียนฮั่ว ในขณะที่เขายกนิ้วนิ้วชี้แล้วนำไปที่ริมฝีปากของเขาชี้ให้นางนิ่งเงียบเขาดึงนางไปยังเส้นทางเล็ก ๆ ด้านข้าง หลังจากเลี้ยวซ้ายและขวานับครั้งไม่ถ้วน พวกเขาก็หยุด เขาชี้ไปข้างหน้าและพูดเบา ๆ “เข้าไปจากที่นี่ ตามเส้นทางเล็ก ๆ และเจ้าจะพบกับหิน หินประดับนั้นกลวง และห้องลับของพี่สามอยู่ข้างในคนที่เจ้ากำลังตามหาอยู่ในนั้น”เฟิงหยูเองยังคงสงสัย “พี่เจ็ด ทำไมท่านถึงมาที่นี่เจ้าคะ ? ”ซวนเทียนฮั่วกล่าว “ผู้คุ้มกันลับไม่สามารถติดตามเจ้าได้ เขาไม่กล้าไปพบหมิงเอ๋อ เขาจึงมาหาข้า”เฟิงหยูเองขมวดคิ้วและนึกแช่งบานซูในใจ“ถ้าเช่นนั้นท่านพี่… เห็นข้าเมื่อไหร่เจ้าค่ะ” เขาเห็นนางทันทีปรากฏตัวใช่หรือไม่ ?“ช่วงเวลาที่ข้าเรียกเจ้าคือช่วงเวลาที่ข้าพบเจ้า” ซวนเทียนฮั่วยกมุมริมฝีปากขึ้นเล็กน้อยขณะที่เขาพูดกับนาง “ข้าไม่แนะนำให้เข้าไปข้างใน หินมีกลไกมากมาย และมีทหารองครักษ์มากมายที่ดูแลอยู่ด้านนอก แม้ว่าเจ้าจะสามารถจัดการทหารองครักษ์ได้ทันที เมื่อเจ้ากดกลไกเพื่อเปิดประตูคนที่อยู่ข้างในจะค้นพบทันที นอกจากนั้นไม่มีทางเข้าอื่น”เฟิงหยูเองขมวดคิ้วและไตร่ตรองมานานก่อนถาม “แล
