ิญ เพราะเขามีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับจินเฉิน หลี่จู้ ในเวลานี้เมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวของจินเฉิน เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีความสุข“แล้วเจ้าคิดว่าข้าควรจะอยู่ที่ไหน ? หะ? อนุจินเฉิน ! ”“เจ้า…” จินเฉินนึกคำพูดไม่ออกเป็นเวลานาน ก่อนที่จะรู้ตัวว่าในเวลานั้นเฟิงจินหยวนพานางเข้ามาอย่างฉับพลัน หลี่จู้ก็ดูเหมือนจะหายตัวไปโดยไม่ได้กลับมา ในตอนแรกนางเชื่อว่าเขากลัวเฟิงจินหยวน ดังนั้นเขาจึงหนีไป อย่างไรก็ตามนางไม่คิดว่าเขาจะอยู่ที่เรือนตงเซิง ! “คุณหนูรอง ! ” จินเฉินคุกเข่าอีกครั้ง “ข้าคิดผิด ข้ารับรู้ถึงความผิดพลาดของข้า ข้าสมควรตาย คุณหนูรองไว้ชีวิตข้าด้วย ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ! ”จินเฉินคุกเข่าและตะโกนซ้ำ ๆ นางร้องไห้อย่างสิ้นหวังเฟิงหยูเองส่ายหัวด้วยความผิดหวัง “ข้าไม่ต้องการชีวิตของเจ้า ดังนั้นจึงไม่ต้องพูดถึงการให้อภัย เดิมที ขึ้นอยู่กับอารมณ์ข้า การที่เจ้าใส่ร้ายองค์ชายเก้านั้นเป็นความผิดร้ายแรง ข้ามีเหตุผลมากมายที่จะฆ่าเจ้า แต่เนื่องจากเจ้าได้พิสูจน์แล้วว่ามีประโยชน์ในการจัดการเรื่องของเฉินซื่อ ตอนนี้ก็ถือว่าเราติดค้างกันและกัน นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป พวกเราทั้งสองไม่ได้ติดค้างกันและจะไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างเรา จินเฉิน ไม่ว่าเจ้าจะมีชีวิตอยู่หรือตาย มันก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของเจ้า ตราบใดที่เจ้าไม่สอดมือมายุ่งเรื่องของข้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปข้าจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าเจ้า เอาล่ะเจ้าไปได้แล้ว”น
