ังเข็มและสั่งยา นอกจากนั้นนางยังฉีดยาให้ฮันชิด้วย ฮันชิรู้แค่ว่าการฉีดยาครั้งนี้เจ็บปวดมาก ดูเหมือนว่าของเหลวสีขาวกำลังถูกฉีดเข้าไปในท้องของนางแต่เฟิงหยูเองไม่อนุญาตให้นางเคลื่อนไหวหรือกรีดร้อง นางต้องกัดฟันทนจนกว่าของเหลวจะถูกฉีดจนหมด นางเริ่มรู้สึกกลัวเล็กน้อย“ทารกในครรภ์ของอนุฮันปลอดภัยแล้ว” เฟิงหยูเองหยัดกายขึ้นและเก็บเครื่องมือทั้งหมดของนาง จากนั้นนางก็พูดว่า“อีก 7 วันข้างหน้า ข้าจะมาฉีดยาให้อีกครั้ง หลังจาก 7 วันร่างกายของอนุจะดีขึ้น”เสียงของนางไม่เบาและมันก็ดังพอที่ทุกคนในห้องจะได้ยิน ฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวนหันไปมอง เมื่อได้ยินแบบนี้ พวกเขาก็เข้าไปอย่างรวดเร็วและถามด้วยความประหลาดใจ “ทุกอย่างจะดีขึ้นจริงหรือ ? ”เฟิงหยูเองพยักหน้า “ถ้าผ่าน 7 วันนี้ไปได้ มันก็จะไม่เป็นอะไร”ฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพึมพำ “อามิตพุทธ ขอบคุณพุทธองค์ ขอบคุณพุทธองค์”อันชิคนหนึ่งเตือนนางว่า “ท่านแม่มันเป็นงานหนักสำหรับคุณหนูรอง”“ใช่ ! ” ฮูหยินผู้เฒ่าจับมือเฟิงหยูเองและพูดว่า “ทั้งหมดมันเป็นงานหนักของอาเอง”เฟิงหยูเองดึงมือของนางออกไปแล้วมองไปรอบ ๆ ห้องทันทีแล้วถามว่า “ตอนนี้หมอผู้นั้นมาจากไหน ? ”ทุกคนตกตะลึง บ่าวรับใช้ตอบว่า “มันเป็นหมอจากร้านห้องโถงรักษาชีวิตเจ้าค่ะ คฤหาสน์ของเราไปที่นั้นประจำเพื่อเชิญหมอ” นับตั้งแต่เฟิงจื่อหรูเกือบโดนวางยาปลุกกำหนัดตระกูลเฟิงไม่เคยมีหมอประจำอยู่ ทุ
