งกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้”ตั้งแต่เฟิงหยูเองมาจนถึงกลับไป ใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วยาม ทุกคนมองไปที่ฮันชิซึ่งก่อนหน้านี้ใบหน้านางซีดมากจากการที่เลือดไหลไม่หยุด แต่ตอนนี้ผิวหน้าของนางเริ่มมีเลือดฝาด เลือดก็หยุดแล้ว พวกเขาชื่นชมความสามารถทางการแพทย์ของเฟิงหยูเองอย่างเงียบ ๆ อีกครั้งฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า“กล้าวางยาพิษบุตรของตระกูลเฟิง เมื่อพบคนผู้นั้น ไม่ว่าจะเป็นใคร จะต้องถูกประหาร ! ” นางพูดอย่างนั้นนางจ้องมองที่พ่อครัวและบ่าวรับใช้ที่นำยาของฮันชิมาและพูดอย่างเย็นชาว่า “พาพวกเขาออกไป”ในทันใดนั้นบ่าวรับใช้ชายที่แข็งแกร่งบางคนก็ออกไปข้างหน้าแล้วลากพวกเขาออกไป ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ปิดปากเพื่อป้องกันเสียงกรีดร้องของพวกเขาจากฮันชิเฟินไดมองไปที่ทุกคนและพยายามพูดกับเฟิงจินหยวน “ท่านพ่อ คืนนี้…”คังอี้พูดแทรกอย่างรวดเร็ว “สามีต้องอยู่กับน้องฮันในคืนนี้ อย่างแรกคือลดการตกใจของนาง ประการที่สองน้องฮันเพิ่งผ่านเรื่องร้ายแรงมา และร่างกายของนางก็อ่อนแอมากหากมีคนใช้โอกาสนี้ทำอะไรบางอย่าง นี่จะเป็นหายนะอย่างแท้จริงเจ้าค่ะ ! ”เมื่อได้ยินคังอี้พูดออกมาอย่างเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ฮูหยินผู้เฒ่าพยักเห็นด้วยหน้าซ้ำ ๆจุนม่านและจุนเหม่ยมองหน้ากัน ขณะที่จุนม่านกล่าวว่า“เมื่อเราออกจากพระราชวังในวันนี้ ท่านป้าบอกว่าสินสอดของพวกเราจะมาถึงในวันพรุ่งนี้ มีอาหารบำรุงมากมาย เมื่อสินเดิมมาถึง อนุจะมาส่งมอบด้
