ห้ไปหาข้าที่เรือนซูหยาในเช้าวันพรุ่งนี้เพื่อยอมรับความผิดของตัวเอง ข้าจะละเว้นโทษประหารชีวิต มิฉะนั้นแม้ว่าร่างกายนางจะถูกหั่นเป็นพัน ๆ ชิ้นไม่เพียงพอ ! ”คำพูดเหล่านี้ทำให้ทุกคนสั่นด้วยความกลัวพี่น้องเฉิงมองหน้ากัน ก่อนที่พวกนางจะออกจากพระราชวังพวกนางเคยได้ยินว่าครอบครัวใหญ่นั้นเต็มไปด้วยอุบายและเล่ห์เหลี่ยม อย่างไรก็ตามพวกนางไม่คิดว่าในวันแรกที่พวกนางเข้ามาในคฤหาสน์เฟิง สิ่งนี้จะเกิดขึ้นมา การพยายามฆ่าทารกในครรภ์และพวกเขาเลือกช่วงเวลาดังกล่าว ถ้าไม่ใช่เพราะหมอวินิจฉัยว่ามันเป็นยาพิษ บางทีเรื่องนี้องค์ชายเก้าอาจกลายเป็นฆาตกร แม้ว่าตระกูลเฟิงจะไม่กล้าพูดอะไรออกไป แต่พวกเขาก็จะคิดถึงสิ่งต่าง ๆเฟิงหยูเองเข้าใจตรรกะนี้ ในเวลานี้นางกำลังเดินกลับไปที่เรือนตงเซิงกับหวงซวน นางพูดอย่างใจเย็นว่า “การยืมมือของซวนเทียนหมิงเพื่อจัดการกับฮันชิ ตระกูลเฟิงไม่กล้าพูดดังนั้นพวกเขาจะต้องทนทุกข์ในความเงียบ นางทำได้ดีจริง ๆ”“คุณหนูรู้ว่าใครเป็นคนทำหรือเจ้าคะ ? ” หวงซวนขมวดคิ้วด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธเฟิงหยูเองพูดเยาะเย้ย “รอดูต่อไป จะมีคนมาที่เรือนของเราและคุกเข่าในคืนนี้”หวงซวนไตร่ตรอง และพูดทันที “เช่นนั้นบ่าวรับใช้ผู้นี้จะบอกยามว่า ถ้ามีใครมาในคืนนี้ให้พวกเขาเข้ามาได้”ก่อน 21.00 น. มีใครบางคนเข้ามาในเรือนของเฟิงหยูเองสวมเสื้อคลุมสีเทาเข้มและหมวกที่ปิดหน้า หันหน้าไปทางประตู พวกเขาไม่ได้พูดอะไร
