ซวนหัวเราะออกมาทันที “เจ้าทำของตกไว้เป็นหลักฐานให้พวกเขาเก็บได้ ? สวรรค์ ด้วยสมองของเจ้าเจ้ายังต้องการที่จะทำร้ายคนอื่น ? ”เฟิงหยูเองได้แต่เอ่ยว่า “ตั้งแต่เจ้าเอาผ้าเช็ดหน้าให้ข้าในตอนแรก ข้าสามารถได้กลิ่นผงเห็ดหูหนู อย่างไรก็ตามข้าไม่เคยคิดเลยว่าแผนการของเจ้าจะมีพิรุธมากมาย” นางพูดอย่างเย็นชาขณะที่นางมองจินเฉินโดยไม่แสดงความเห็นใดๆ “ทุกคนมีเกล็ดย้อน เจ้าไม่ควรใช้เรื่องการมาเยือนขององค์ชายเก้า จินเฉิน ข้าไม่ฆ่าเจ้าด้วยมือของข้าเองก็ดีแค่ไหนแล้ว”เมื่อได้ยินเช่นนั้น จินเฉินก็ทรุดลงที่พื้นก่อนที่นางจะพูด เสียงเคาะ 3 ครั้งที่ประตู วังซวนผลักประตูเปิดออกและกระซิบเฟิงหยูเอง เฟิงหยูเองตกใจเล็กน้อยจากนั้นก็ถามด้วยความสงสัย “เกิดขึ้นเมื่อไหร่ ? ”
