บพวกเขา แต่พวกเขาไม่ให้เงินแก่เจ้าหรือ ? ”เฟิงหยูเองส่ายหัว “ไม่ได้ให้”“เรื่องนี้ถือว่าผิดกฎ ! ” ซวนเทียนหมิงจ้องมองคนในตระกูลเฟิง “เจ้าไม่อาจเลือกที่จะไม่มอบเงินให้นางเพราะนางไม่ร้องขอ พวกนางเป็นบุตรสาวของตระกูลเฟิง และอาเองก็เป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ด้วย เราไม่ขอให้เจ้ามอบเงินให้นางมากกว่าบุตรสาวของอนุ แต่อย่างน้อยควรก็ให้นางในจำนวนที่เท่ากัน แต่ทำไม…”“องค์ชาย” คังอี้พูดอย่างรวดเร็ว “องค์ชายกำลังเข้าใจผิดเพคะ แม้ว่าข้าเพิ่งเข้ามาในคฤหาสน์ ข้าก็ได้ยินท่านแม่พูดถึงมันเมื่อวานนี้ ท่านแม่บอกว่าถึงแม้องค์หญิงแห่งมณฑลจะไม่ทานอาหารกับเรา แต่ส่วนขององค์หญิงก็ถูกเก็บไว้เป็นเงินที่สามารถมอบให้องค์หญิงแห่งมณฑลได้ตลอดเวลา”“โอ้” ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ดี” จากนั้นเขาก็ไม่ได้มองนางแล้วหันมาหาเฟิงหยูเอง “เจ้าต้องเอาใจใส่มากกว่านี้ด้วย อย่ายิ้มให้ใครก็ตามที่เจ้าพบ อย่าโดนโกงโดยไม่รู้ตัว เอาล่ะ ข้าจะกลับแล้ว หากเจ้ามีปัญหาไปหาข้าที่ตำหนักหยู”“ได้” เฟิงหยูเองพยักหน้าแล้วเข็นรถเข็นของซวนเทียนหมิงออกจากคฤหาสน์ด้วยตัวเองหลังจากที่ทุกคนเห็นซวนเทียนหมิงขึ้นรถม้าแล้ว พวกเขาทั้งหมดก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ฮูหยินผู้เฒ่าที่ยืนอยู่กับยายจาวนั้นไม่ค่อยมีแรง แต่นางก็รีบสั่งเฟิงเฟินไดและคนอื่น ๆ “เร็ว ! ช่วยประคองฮันชิลุกขึ้นยืน และเชิญแพทย์มาตรวจครรภ์เร็ว ! ”เฟิงเฟินไดก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่อาจล่าช
