รก็ตามตอนนี้ที่เฟิงหยูเองพูดถึง ทำให้ทุกคนรู้สึกว่าเรื่ององครักษ์มีส่วนเกี่ยวข้องกับเฟิงหยูเองมากที่สุดฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนแรกที่คิดเรื่องนี้ แต่นางก็รู้สึกว่ามีบางอย่างเล็กน้อย เฟิงหยูเองเป็นคนหยิ่งยโส แต่นางไม่ได้มีอำนาจอะไรมากไปกว่าองค์ชายเก้า จากนิสัยขององค์ชายสาม เขาจะอ่อนโยนต่อเด็กผู้หญิงหรือไม่ ?อย่างไรก็ตามคังอี้รู้สึกว่าหัวใจของนางบีบรัดแน่นและเริ่มเจ็บโดยไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน เมื่อนางได้ยินเฟิงหยูเองพูดแบบนี้ เมื่อความเจ็บปวดนี้ผ่านไป สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือความตื่นตระหนก สายตาของนางมองไปที่หัวเข่าของซวนเทียนหมิงและด้วยเหตุผลบางอย่าง นางจินตนาการว่าเลือดไหลออกมาจากหัวเข่าของรุ่ยเจียโดยที่นางถูกบังคับให้นั่งในรถเข็น จากนั้นเป็นต้นมานางจะต้องถูกเข็นไม่ว่านางจะไปที่ไหน พวกเขาจะไม่สามารถไปเดินเล่นในฐานะมารดาและบุตรสาวอีกครั้งยิ่งคังอี้คิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งตื่นตระหนกมากขึ้นเพราะนางแทบจะไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองพูดบางอย่างที่ทำให้ขาของนางอ่อนแรงทันทีขณะที่นางทรุดตัวลงนั่งคุกเข่า นางได้ยินเฟิงหยูเองกล่าวว่า“จะว่าไป ขานั้นมีเลือดไหลและได้รับบาดเจ็บอย่างไร ?อาจจะโดนลูกธนูหรือไม่ ? อ่า ! ท่านแม่ข้าได้ยินมาว่าเฉียนโจวมีกลุ่มนักแม่นธนู และข้าได้ยินมาว่าพวกเขากล้าหาญและทรงพลัง เรื่องจริงหรือไม่เจ้าคะ ? ”นางหันไปมองคังอี้โดยตรง ดวงตาของนางมีความอยากรู้อ
