บางทีนางอาจจะตื่นตระหนกเกินไป แต่เสียงของนางก็แตกพร่า “ข้าจะมอบให้พระองค์เพคะ ! ” นางมองไปที่ซวนเทียนหมิง สายตาของนางเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและวิงวอน “5,000,000 เหรียญทอง… ข้าจะมอบให้พระองค์เพคะ”“ดีมาก ! ” ซวนเทียนหมิงเริ่มยิ้มในที่สุด“ฮูหยินตรงไปตรงมาเช่นนี้ ถ้าอย่างนั้นข้าขอทำเป็นสัญญาองค์ชายองค์นี้จะให้เวลา 3 เดือน แล้วนำมันไปที่คฤหาสน์องค์หญิงแห่งมณฑล”คังอี้กลัวอย่างแท้จริง ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองทำงานกันอย่างสามัคคี ทำให้เห็นชัดเจนว่าถ้านางไม่จ่ายเงินพวกเขา รุ่ยเจียจะต้องเสียขาไปถ้าเป็นเรื่องอื่น นางอาจจะทนได้มากกว่านี้แต่นางก็เสียเปรียบในเรื่องนี้ ในเวลานั้นซวนเทียนเย่ได้ลอบเข้ามาในเฉียนโจวเพื่อยืมกำลังกลุ่มนักแม่นธนู เป้าหมายของเขาคือการคร่าชีวิตขององค์ชายเก้าของราชวงศ์ต้าชุน น่าเสียดายที่เขาทำไม่สำเร็จแม้ว่าเฉียนโจวจะล่าถอยไปอย่างหมดจด แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีร่องรอยที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ตอนนี้ดูเหมือนว่าขาขององครักษ์ของซวนเทียนเย่นั้นพิการไปแล้ว เมื่อรวมกับการกระทำของทั้งสองในวันนี้ ทำให้นางนึกถึงคำพูดที่จำได้เสมอบุญคุณต้องทดแทน หนี้แค้นต้องชำระคังอี้แอบกัดฟันของนางไว้ นางเป็นมารดา ไม่ว่าอย่างไรเงิน 5,000,000 เหรียญทอง มันก็ไม่สามารถเทียบได้กับขาของบุตรสาวนาง“เพคะ ภายใน 3 เดือน หม่อมฉันจะนำเงินไปมอบให้ที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลเพคะ”“ดี” ซวนเทียนหมิงพยักหน้าแล้วไม่ม