ไว้แล้ว อาเองจะขอให้ท่านแม่สนับสนุนข้าเจ้าด้วยค่ะ ! ”คังอี้กังวลอย่างแท้จริงว่านางจะขอ ตอนนี้นางได้ยินว่านางแค่ต้องการเรือนในคฤหาสน์เฟิง นางก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอย่างโล่งอกเงียบ ๆ “ได้สิ ข้าสัญญาว่าจะช่วยเจ้า”เฟิงหยูเองพยักหน้ามองที่ฮูหยินผู้เฒ่า “ตอนนี้ท่านแม่สามารถจัดการเรื่องของครอบครัวได้แล้ว ท่านย่าจะมีเวลาว่างเพิ่มขึ้นเยอะเลยเจ้าค่ะ”ฮูหยินผู้เฒ่าไม่มีความสุข แต่ไม่ใช่เพราะนางไม่ต้องการมอบเรือนแก่เฟิงหยูเอง เดิมทีนางวางแผนที่จะจัดระเบียบเรือนในคฤหาสน์เฟิงสำหรับเฟิงหยูเองที่จะอาศัยอยู่ นอกจากนี้นางเป็นบุตรสาวที่ยังไม่ได้แต่งงาน ด้วยสถานะที่โดดเด่นเช่นนี้ ไม่ว่าใครจะมอง ตระกูลเฟิงก็ไม่อาจปฏิบัติต่อนางไม่ดีได้ แต่นั่นก็ต่อเมื่อนางเป็นคนทำ ตอนนี้ที่คังอี้ให้สิ่งนี้กับนางมันไม่ได้บอกชัดเจนว่านางกำลังแบ่งอำนาจของนางหรือไม่ ?เมื่อเห็นว่าใบหน้าของฮูหยินผู้เฒ่าเริ่มดูไม่ดี คังอี้รีบเกลี้ยกล่อมนางอย่างรวดเร็วโดยกล่าวว่า “ท่านแม่ได้โปรดเข้าใจลูกสะใภ้ด้วยเจ้าค่ะ ลูกสะใภ้หวังจะรักษาความสัมพันธ์กับอาเอง โปรดดูสิ่งนี้จะช่วยกราชับความสัมพันธ์สำหรับลูกสะใภ้ลูกสะใภ้จะไม่ลืมความเมตตาของท่านแม่ สำหรับเรื่องใหญ่ๆ ในคฤหาสน์ ลูกสะใภ้เป็นเพียงคนต่างแคว้น ข้าจะเข้าใจกฎของราชวงศ์ต้าชุนได้อย่างไร ข้าจะไม่สามารถจัดการพวกมันได้”เมื่อได้ยินนางพูดแบบนี้หัวใจของฮูหยินผู้เฒ่าก็รู้สึกสบายใจ ผงกศีรษะนางพูดกับ
