ของตระกูลเฟิงรวมตัวกันและยืนอยู่ในลาน มันเป็นฉากที่สวยงามอย่างแท้จริงองค์ชายห้ามองเฟิงเฟินไดโดยไม่ละสายตาเพราะเขาไม่เคยหยุดคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันแรกของปี เขายังไม่สามารถมาที่คฤหาสน์เฟิงเพื่อมาหาเฟิงเฟินไดได้ เขาต้องการไปคุยกับเฟิงเฟินไดแต่เขาไม่อาจทำได้ ในขณะที่องค์ชายองค์อื่นๆ ยังพูดกับเขาต่อไป เขาถูกทิ้งไว้เพียงแค่ความกังวลเพราะเขาไม่สามารถจากไปได้ไม่นานเฟิงจินหยวนกลับไปที่หน้าบ้านเพื่อดูแลแขก ผู้คนที่มาหาคฤหาสน์ในวันนี้ล้วนเป็นแขกคนสำคัญ ไม่เพียงแต่มีองค์ชายห้าที่มาเท่านั้น บางคนจากอาณาจักรเพื่อนบ้านก็มาส่งของกำนัล อย่างไรก็ตามมีเพียงราชทูตจากกูโม่เท่านั้นที่มาถึงคฤหาสน์เป็นการส่วนตัวสำหรับอาณาจักรอื่น ๆ คังอี้เป็นผู้นำหญิง ดังนั้นนางจึงไม่นับ หลี่คุนและเฟิงจินหยวนไม่ได้เป็นมิตรกัน ดังนั้นเขาจึงออกจากเมืองหลวงก่อนงานแต่งงานครั้งนี้ ส่วนองค์ชายจากกูซู เขาก็ออกเดินทางไปสองสามวันก่อนหน้าเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา เพราะเขาได้เสนอการแต่งงานกับคังอี้ช่วงเริ่มต้นของงานเลี้ยง บรรดาฮูหยินและคุณหนูบางคนรู้สึกว่าชุดของเฟิงหยูเองนั้นช่างงดงามเสียจริง และพวกเขาก็เข้ามาเพื่อดูใกล้ ๆ เฟิงหยูเองพูดคุยกับพวกเขาในขณะที่พูดกับเฟิงเซียงหรู “ข้ามอบชุดผ้าทอเมฆาเคลื่อนคล้อยให้เจ้าด้วย ทำไมเจ้าถึงไม่ใส่มา ? ”เฟิงเซียงหรูบิดผ้าเช็ดหน้าของนางแล้วพูดว่า “ข้าลังเล ข้าต้องการ… ข้าอยากเก็บไว้ใส่ในภายหลัง
