ข้าใจที่ดีมาก เมื่อมารดาของเจ้าแต่งเข้ามาครอบครัวนี้ยังต้องการให้เจ้าช่วยเหลือในการเข้าสังคมมากขึ้น”
“นี่คือสิ่งที่เฉินหยูควรทำเจ้าค่ะ”
บทสนทนาระหว่างบิดากับบุตรสาว เห็นได้ชัดว่าบิดารับเงินและบุตรสาวได้รับสัญญา ทั้งสองหัวเราะและเดินไปที่เรือนด้านหน้าด้วยกัน ในเวลานี้ฮูหยินผู้เฒ่านำทุกคนในตระกูลเฟิงนั่งอยู่ในห้องโถงของเรือนโบตั๋น พวกเขาแค่รอให้เฟิงจินหยวนมาถึง
หลังจากเฟิงจินหยวนเข้ามาในห้องโถง เขาได้คารวะฮูหยินผู้เฒ่าก่อนจากนั้นก็ไปคุยกับอนุและบุตรสาวของเขาครู่หนึ่งหลังจากนั้นเขาก็จากไปอย่างมีความสุข ขึ้นไปบนม้าของเขา เขานำหน้าเกี้ยวแต่งงานและมุ่งหน้าไปยังพระราชวังเพื่อรับฮูหยินของเขา
หลังจากที่เขาจากไป ทุกคนในคฤหาสน์เฟิงก็เริ่มทำงานทันที พวกเขาเตรียมงานเลี้ยงและตกแต่ง เฮ่อจงนำบ่าวรับใช้ชายที่มีทักษะในการพูดคุยและบ่าวรับใช้หญิงที่เรียบร้อยมาต้อนรับแขก
ฮูหยินผู้เฒ่าให้ทุกคนนั่งที่เรือนโบตั๋น และให้คำแนะนำซ้ำๆว่า “ฮูหยินใหญ่เข้ามาในคฤหาสน์ อนุไม่ต้องไปที่หน้าบ้านเพื่อต้อนรับนาง อีกสักครู่เจ้าจะไปรอที่เรือนเทียนเซียงหลังจากที่พวกเขาได้ทำพิธี และนางถูกส่งไปยังห้องเจ้าสาวเจ้าสามารถเข้าไปคารวะฮูหยินใหญ่ได้”
ใบหน้าของฮันชิไม่มีความสุข และจินเฉินดูเหมือนจะเสียใจฮูหยินผู้เฒ่ามองดูพวกเขาอย่างว่างเปล่า “พวกเจ้าต้องชัดเจนในสถานะของตัวเอง เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าทั้งสองคนยังหวังว่าจะได้เป็นฮูหยิน
