หนึ่งในภาพเขียนโบราณมีค่าใช้จ่ายที่สูงกว่าเงินออมทั้งหมดของนาง และพวกเขาอนุญาตให้ชายชราประเมินมูลค่าของหยกบางชิ้น จากนั้นพวกเขาก็รวมรวมเงินจนครบ120,000 เหรียญเงินเพื่อให้พวกเขาไป
เมื่อเห็นชายชราเดินออกไปพร้อมกับตั๋วแลกเงินจำนวนมหาศาล ฮูหยินผู้เฒ่าอยากจะให้คนไปแอบปล้นเขาในภายหลัง เงินที่นางสะสมไว้ในชีวิตนี้ถูกนำไปเพราะภาพวาดบัดซบนั่น นางรู้สึกไม่พอใจเลย! นางไม่พอใจสักนิดเดียว !
ใครจะรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ขณะที่นางเริ่มโกรธเฟิงหยูเอง นางจ้องมองเฟิงหยูเอง นางแอบก่อนด่าในใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด อย่าคิดว่านางไม่รู้ แม้ว่าร้านค้าจะเป็นของเหยาซื่อ แต่ก็ยังคงเป็นเฟิงหยูเองที่เป็นผู้จัดการร้านค้าเหล่านั้นตราบใดที่เฟิงหยูเองเอ่ยปากออกมา นางก็ไม่ต้องจ่ายเงิน120,000 เหรียญเงิน
น่าเสียดายเมื่อเฟิงหยูเองเอ่ยปากออกมา อย่างไรก็ตามนางกับพูดในทิศทางที่ตรงกันข้าม ตระกูลเฟิงอาจจะปฏิเสธการจ่ายเงินไปเรื่อย ๆ แต่หากนางพูดออกไป ใครยังมีใบหน้าหลงเหลืออีกบ้าง ?
เจ้ากำลังจะแต่งงานกับฮูหยินคนใหม่ แต่เจ้ายังคงต้องการเงินจากฮูหยินคนเก่าของเจ้าอีกหรือ ? เจ้าช่างไร้ยางอายสิ้นดี
เฟิงหยูเองเฝ้าดูฮูหยินผู้เฒ่าที่จ้องมองนางอย่างต่อเนื่องและนางก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ท่านย่าอย่าได้ทุกข์ใจไปเลยโดยปกติแล้วมารดาควรให้ความช่วยเหลือเล็กน้อยสำหรับงานแต่งที่ใหญ่โตของบุตรชาย นี่คือความรักระหว่างมารดากับบุตรเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้
